Asılıyorum…

Başlığa bakanda benim, ya idam edildiğimi ya da sokakta bi kız görünce hemen ıslık çalan sapıklardan olduğumu sanıcak :)) Asılıyorum derken tamamen farklı bir boyutta yani. (ben mi fesatım acaba??) :))

İşte öyleee :) Nasıl? Hmm daha yazıya giriş yapmamışız, harika! Napalım? Girelim (yazıya) :)))

Sevgili okuyucum :) 1. Dönem benim karne, sayısal lotoyuda geçti. Resmen iddia kuponu gibi geldii :) ya 1′e vermişim ya 2′ye :) Ama yinede Allah’a şükretmek gerekir. Neden mi? Çünkii hiç 0 vermemişim de ondaaaan (polyannacılığım mı tuttu ne?).

Az önce “iştee öyleee” derken onu kastediyordum. İkinci dönem derslere fazlasıyla asılmam lazım. Eğer yapamazsam, ya başaramazsam da karneme düşük gelirse ölür müyüm? Evet buna yakın bişey. Üzerimde kocamaaaan bir sorumluluk var (ne arıyor üzerinde deme). Bu nedenle dersleri yolda, okulda, evde.. yani nerde görürsem göreyim bir ıslık çalmam gerekecek;

*(harika bir ıslık sesi çıkartıldıktan sonra..) oyyy benim güzel matematik kitabıııımmm :) gel bakalım yanımaaaa :)
- Ohaa! yavaş gel ablaaa, bisürü kişi okuyo bunu yanlış anlaşılcak gızz..
* Allahın fesatı yaa.. cık cık cık.. ders çalışayım dedik bee..
- Heh şöyle deee :) yanıma gel falan ayıp oluyo. Sonra kitaplıkta o kadar samimi dostum var (çaktırma manita var) yanlış anlaşılıcak yapma böyle lütfen??
* Hadi bee amma naz yaptım gel iki üç soru çözeyim dedik olayı ne boyuta soktun. Hay ben seni konuşturmaya çalışanın (dııt dııt dııııııttt.. veee bağlantı kopar.)

Derkeeennn.. Bu gün okulda iki ders boştu. Anlayamadığım(!), ya da anlamaya hiç çalışmadığım (bravo) bir konu olan bağıntı & fonksiyon konusuna en baştan bir tekrar yapayım dedim. Aslında yapmak isteyince o kadar zor değil yaa (eminmisin? yeme beniii) Yani tamam zor olabilir hatta zordur belki. Birde olaya şöyle bakalım; “..anlamaya hiç çalışmadım..” demek yerine “çok uğraştım ama olmadı” diyebilmek insanın canını acıtsa bile “en azından çaba göstermişim” hissi uyandırıyor.

1)”Birşeyi yeteri kadar çalıştıktan sonraki huzur” ve 2)”başaramasan bile çok uğraşmıştım diye kendini avutabilmek”.. işte bu iki his gerekli bana. Önce birincisi, hiç olmazsa ikincisi. Birinci yapabilmem için kısaca şu yazıyı bir an önce sonlandırıp (uzunca lastik kıvamından çıkartıp) derslerin başına üşüşmem gerekiyor.. Yoksa ikincisini bile söyleyemem..