Yazma yeteneğimi kaybetmek üzere olduğumu (hapşuuu – hapşuu) fark edip bir an önce klavyenin başına geçmeliyim diye düşündüm. Hastayım millet. Cidden fena tutuldum şu gribe. Hapşura, tıksıra bi hal oldum. Bu ne be! :D

Evde sümüklü ve hapşuruklu pis peçete dağları oluşturmaya başladım. Hatta şu an masamın üzerinde bir tepecik oluştu bile. Koltuğun arkasına gizlediğim “pislik poşeti”ni alıp masadakileri içine tıkıştırmam gerekiyor. Yoksa annem geberticek beni :D

Sadece grip olsa iyi! Bir de iki-üç haftadır dişlerim beni protesto ediyor! Zonkluyorlar, bağırıyorlar…

Geçen hafta böyle değildi ama şu son üç gün öldüm yemin ederim. Dur baştan anlatayım :D

Perşembe günü okul için kalktığımda kafam on liraydı! (on milyon dicektim ama yeni paraya uyarlamak gerekir!) “Okula gitmiyorum ben!” dedim anneme. Gitmedim tabii. Ohhh! Kebap vallahi! Öğlene kadar yat, sonra PC başına geç… Canın sıkılırsa yemek ye (karnım acıkınca değil, canım sıkılırsa yemek yiyorum), akşam olsun yat uyu! Ne güzel :)))) Ama tabii ki böyle olmadı! :D

Kalktım, doktora gittim. Rapor dilendim. rapor istemek bana çok utanç verici geliyor. Hastalıktan ölsem de doktora “yarın bilgisayarda işim var bana rapor yaz bakiyim!” diyomuşum gibi geliyor! :D “İstirhat yazıyım mı?” dedi doktor. “Hıhııı olur olur!! ^^ Sınıftakiler hapşuruşumdan bıktı zaten ^^ hihihi :))” diye sırıtırken adam “1 mi 2 mi?” dedi. Ben de daha fazla utanmamak için “hı? ne? anlamadım?” diye geçiştirdim :D Sağ olsun kanatları eksik olan doktorcuğum da bana “düz hesap iki olsun, bayramda tatil yaparsın bol bol” diyince daha da utandım ya neyse…

Karşıdan karşıya geçme kısımları hariç eve güzelce geldim. Karşıdan karşıya geçmekten çok korkuyorum. Arabalar hiç durmadan geçiyorlar. Öküz insanlar işte nolcak! Bazen birileri duruyo ama, o zaman da ben hayallere dalmış oluyorum. bidüşün.com dünyaca ünlü oluyor, karşıdan karşıya geçerken herkes arabadan inip buyrun geçin “bidüşün hanım” diye selam veriyor, imza alıyorlar falan… Ama ben böyle dalmışken benim geçmemi bekleyen adam el işareti yapıp kızıyor bana :( Kısacası caddesiz bir dünya istiyorum! Evcil bir pandam olsun istiyorum! Çok mu şey istiyorum? :D

Sonra eve varıyorum. Yanıma bir rulo kağıt havlu alıp geçiyorum bilgisayarın başına! Temamda yapmam gerekenleri yapıyorum. “Heh oldu sonunda ^^” diyorum. Sevgilime “nasıl olmuş? ^^ :)))” diye soruyorum. “Hmmmmm…” demesi beni yeterince sinir etmişken, “şurası çok güzel olmuş ama şunu beğenmedim, bunu beğenmedim!” demez mi??? Bir de ben “o kadar uğraştım ama offf, puff :(” diyince “e sorma o zaman :/ ne yani, beğenmeyip de beğendim mi diyeyim?” diyor. Haklı ama, zevkler ve renkler tartışılmaz dimi? Yine de dediği yerleri değiştiriyorum. Daha da güzel oldu :D Önerileri dikkate almaya sadece üşenirim ama sonuç çoğunlukla olumlu olur :D Bu konuya nereden geldik biz yahu?? Hep laf karıştırıyosun sen de! Suss! Cevap verme :D

Derken o gün dişim zonklamaya başladı… Sağ üst ve alttaki iki ön dişimden sağ taraftaki. Öldürüyor beni resmen! Ağrı kesici ala ala bir hal oldum. Ne fena bir ağrıymış bu diş yaa?

Bizim salağa diyorum o kadar “fırçala şu dişlerini, ileride benim gibi acı çekiceksin!” diye ama dinletemiyorum. Bu arada”salak” kod adlı şahıs kız kardeşim oluyor :D

Hatta bir ara o kadar zonkladı ki, gittim pamuğa kolonya döküp uyuşsun diye bekledim. Ağzımın için öyle bir acı ki sorma, parçalanıyor resmen. O kadar çok dökmüşüm ki çok feci kokuyor. Boğulucam… En son bir uyuştu ki! Laaay, laay, yeee, yaa yooo! Bulutlardayım. Mal mal şarkı söylüyorum. “Ağrısız hayat, ağrısız hayat! Bak keyfine yan gel de yat!” Derken öndeki dişim yine başlıyor. Yine kolonya döküyorum… Ağzımın içi bayramda kalmış insan eli gibi. Sırf kolonya. Bir tek bayram çikolatası eksik! Iyk! Hiç sevmem!

Perşembe gün hapşur, tıksır, dişini tut derken gece oluyor. Normalde ikimiz de en olarak küçük olduğumuzdan bir çekyata sığıyoruz ve birbirimizi sıcak tuttuğumuz için aynı yerde yatıyoruz. (tabii sadece kışın. normalde kendi odamdaki yatağımda tek başına gerine gerine yatarım!) Kung-Fu Panda’yı izleyip “bücürük” hasta olmasın diye kendime ayrı yatak yazmak zorunda kalıyorum ve yatış hazırlıklarına başlıyorum. (lens çıkar, diş fırçala, lavaboya git, kitabını bulup baş ucuna koy, kağıt havluyu bulup yatağın dibine koy v.b) Sonunda yatıp bir o yana bir bu yana (yatma şaşkın) döndükten sonra uyuyorum. Diş nedeniyle çok zor da olsa bunu başarmak mutluluk verici…

Sabahsa sevgilimin telefonuyla uyanıyorum.

gecenin körü olmuş saat! yatcam :D.

(devamı bir sonraki yazıda)