Selam eyy blog! Nabersin yahu? 3 asırdan beri yoktum (!) fark ettin mi? Tamam tamam şaka yaptım. 3 asır değil, 5 milenyum falan… (!!!) İyice abarttım :D Topu topu 23 gündür yazı yazmıyorum ama bana asırlar geçmiş gibi geliyor… Sen ne harika bir şeymişsin sevgili günlük! Seni çok seviyorum haberin olsun. Tamam tamam neyse, hemen şımarma :D

Son zamanlarda “vuhuu bunu hemen bloga yazmalıyım!” dediğim çok şey olmasa da, bi düşüneyim… (düşündüm) hiii! o kadar çok şey varmış ki yazacak! :o ne duruyorum hemen başlayayım… Yoksa boğaz köprüsü uzunluğunda bir yazı olacak bu. Aşağıya inmekten farenizdeki tekerlek eskiyecek, tekeri döndürdüğünüz parmağınıza kramplar girecek… yok yok abartıcılığım üstümde bu gün :D :D

Olayları sırasıyla yazıyorummm!

babam ve serçe parmağı :(

Tuhaf bir konu başlığı olsa da içeriğe en uygunu bu oldu. Babam geçen perşembe iş kazası geçirdi. Serçe parmağı çatlamış ve 1.5 ay alçımsı (plastik) bir şeyde kalması gerekiyor. Ben ona geçmiş olsun dedim ama bir de buradan diyeyim… Geçmiş olsun babacııım!

Bir de dün onu kızdırdım. Bu gün iş başı yaptı. On günlük dinlenmeden sonra (rapor almıştı) işe gitmek bayağı bir zor olacak onun için. İnsan evde kalmaya alışıyor ne de olsa.

Ben: Off yaa yarın okul var, her zamanki gibi erkenden kalkmam gerekecek yaa.. Dimi ne kötü?? (birkaç saniye duraksayıp) aaa bizim on beş gün tatilimiz vaaar doğru yaa!! ama size iş var tabi. tüh tüh tüh… ne vahim!

Babam: Başlıcam ama haaa! Tatil bitsin dalga geçmeyi gösteririm ben size…

Ben: Hahaha :D Sen yatarken iyiydi ama!

Şu an parmağında bir sorun yok. İnşallah kısa zamanda tamamen geçecek :)

kardeşim ve ben!

Uzun zamandır aklımda olan bir şey vardı… En kısa zamanda para biriktirip kardeşimle güzel bir gezmeye çıkayım diyordum. Tabii sadece ikimiz olalım istmeiştim. Genelde hep anne, baba, sevgili ile çıkılan gezmeye ilk defa kardeşim ile çıkmak bende büyük bir heyecan uyandırdı. O küçük olduğu için hiç birlikte bir yerlere gitmemiştik. Artık eşek kadar oldu yani. Bir zahmet gezelim…

Derken sonunda beklenilen para beni buldu. (bir şirket için afiş v.b çalışmalar yapmıştım.) “Yarın gideliiim!” dedik (yani geçen pazar) ve yattık kalktık yarın oldu (küçükken kardeşimle “falan yere gitmemize ne kadar kaldı?” olaylarını böyle hesaplardık) yola çıktık. İzmir’de EGS (park bornova) diye bir yer var. Oraya gidicez, plan bu. Ben yol iz bilmem ve ilk gittiğim yeri ikinci kez bulamam. Halbuki EGS’ye 4 kez falan gitmeme rağmen hiç yolu aklımda tutmamışım. Arabadan indik. “Nerde bu yaa!” dedik. Kardeşim akıllısı (!) “ilerde yaa ben biliyorum” dedi. İleri doğru yürüdük. Bir baktım yollar tenhalaştı. Buna bağıra çağıra “hani biliyodun saf!” diye diye geri döndük :D Taksici amcalara sorduk onlar gösterdi yolu. Tüm günün %70′ini kitap bakarak geçirdik :D Tabii bir de “Çizmeli Kedi” animasyonuna gittik. Çok komikti, sinema salonu kalabalık olduğundan bayağı gülme sesi duyuluyordu. Filme gülmesem bile arkamdaki çığırtkan kadının gülüşüne, gülmeden edemedim :D

Bütün gün “acaba para yetecek mi? :o” diye hesap yapmamdan kardeşime gına geldi :D Napiim yani, saçma sapan şeylere para harcayıp sonra otobüs parası da bitince yolda mı kalalım? :D

En son kardeşim winx, ben10, tom ve jerry dergilerine bakıp memnun olmayarak gidip bilim çocuk dergisi aldı! Bu da günün süpriziydi. Hayret ettim. Gider winx alır bu demiştim :D O gün ilk defa akıllıca bir iş yaptı. Buradan tebrik ediyorum seni kardeşim :D

Şimdi de kitap reyonunda aramızda geçen bir diyalog:

Ben: Notre Dame’ın Kamburu’nu mu alsam acaba?
Kardeşim: Ne anlatıyo ki bu kitap, ben anlamadım?
B: Ben filmini izlemiştim, çok duygusal. Bir tane kambur var falan…
K: Ahaha :D Dalga geçmsene..
B: Ne dalgası be?
K: Kambur değil, kalbur o!
B: Ne kalburu o ne?
K: Ekmek yapılan şeyin hikayesi işte. Damdaki kalbur.
B: Puhahah :D Manyak öyle değil.. Bildiğin kambur. Hani beli eğik olan. Notre Dame da yer adı olabilir. Okumadım. Ama kalburla ve damla alakası yok :D:D Bloga yazıyım da rezil ol!
K: Yaa! Yazmasan ölürsün zaten dimi!!

*Ekmek yapılan şey dedi ama ekmek de yapılmıyor aslında :D Babannem un elerken kullanıyor ondan görmüş, ekmek yapıyor sanmış :D

jang geun suk!

resim: you’re bautiful dizisinden – rolü: a.n.JeLL adlı müzik grubunun tuhaf mimiklere sahip olan lideri.

Son zamanlarda artan koreli merakım ile birlikte “seni seçtim pikaçuuu!” diyerek kendimi bu güzel yüzlü çocuğun fanı ilan ediyorum /sukkie deniyor onun fanlarına). Şu ana kadar sadece bir film ve bir dizisini izledim. Birincisi “You’re Beautiful” (güzelsin) dizisi, ikincisi de “Your’re My Pet” (evcil hayvanım) filmi. İkisi de cidden çok süper komik şeylerdi. İzlemenizi öneririm! Siz de seversiniz bence :) Kısa zamanda da “Baby and Me” adlı filmi ve “Mary Stayed Out All Night” adlı dizisini izlicem :)

boys over flowers

Boys over Flowers birkaç hafta önce başladığım bir kore dizisi. Çok iyi bir romantik komedi. Harika eğlenceli! Daha önce hiç kore dizisi izlemediyseniz bu diziyle başlamanızı öneririm. Çok ünlü ve sevilen bir dizi olduğu için alt yazılı olarak her yerde bulabilirsiniz. Zaten sadece tek sezonluk, 25 bölümcük ^^ Kırmayın beni de başlayın hemen, küserim vallaha :D Ben 11. bölüme geçtim heyecandan ölüyorum. Şu yazı bitsin izlicem hemen :D

bonamana dansı! kop kop

Aslı (bkz: en yakın arkadaş) dans konusunda oldukça iyidir ve çarşamba günü hocamızın “karne alacağınız gün, yani bu cuma günü okulda gösteriler olacak” dediği anda “keşke daha önce söyleseydiniz hocam, danslı bir şeyler yapardık!” demiş. Tabii hocanın “çok geç, her şey hazırlandı artık!” demesini bekliyormuş ama hoca “cidden bir şeyler hazırlayabilir misin! çok güzel olur!” demiş. Tabii bir telaş almış onu. 2 günde ne hazırlanabilir ki?? Aslının en iyi olduğu dans da bonamana dansıdır. (bonamana dansı ne yaa? diyenler buraya!) Aslı ilk önce tereddüt etmiş. “Acaba yapsam mı ki” diye. Hocaların ve bir sürü öğrencinin önünde dans etmek biraz tuhaf sonuçta. İnsan çekinir azcık :D Sonra o kendini yalnız hissetmesin diye ben de atladım. “Ben de yapıyım, ikimiz yaparsak tuhaf olmaz!” dedim. Sonuçta ne oldu! Biz dansa çalışmadık, zaten o gün de gösteri falan yapılmadı. İyi ki çalışmamışız boşa gitcekti :D

karneler

Sayısal loto gibi, onur belgeli bir karnem var ve mutluyum! Matematik, lise birden beri hep zayıftı zaten. Şu an da zayıf, ne değişti! Her şey aynı :D Olayları takmama konusunda üstüme yok :D Onur belgesini de hocaya İngilizce projesinde 2-3 aydır PC için yardımda bulunmamdan kaynaklanıyor, yoksa o belgeyi de rüyamda görürüm :D

***

budur be! oh sonunda içim rahatladı. her şeyi yazdım :D

Aklıma son bişi geldi. Geçen gün minibüsle eve geliyorum. Sıkış tepiş, oturacak yer yok. Tek koltuğa da genç biri oturmuş. Artiz bi tipi vardı. (artiz ne arar la minibüste?!) Saçlar enseye kadar uzun, düz ve açık kahve rengiydi. “bu kız saf saf bana niye bakıyo” demesin diye göz rengini kesemedim :D En son elindeki müzik aleti takıldı gözüme. Düşmesin diye sıkıca tutmuş olduğu bir Çello vardı (gitar da olabilir ama bayağı XXXL bir gitardı yani.). Minibüsten inenler gitara çarpıyor, çocukta hüzünlü bi ifade. Keşke böyle olmasa. Sanatçı onlar, çok değerliler. El üstünde tutulsalar, özel arabaları olsa demiştim içimden. Ne yazık ki sesimi kimseye duyuramadım. :)

Sanatçı ve sanat demişken mart ayını iple çektiğimi belirtmek isterim. Fragmanına bile koptuğum bir film geliyor karşınıza:

Tolga süper komik bir adam. Hepimiz el üstünde tutmalıyız bence. Sadece onu değil. Tüm sanatçıları.

Böyle komik bir fragmanla bitireyim yazıyı. Ciden bitsin artık iyice boğaz köprüsü kadar oldu. İnanmazsan ölç!! :D

Hoşçakaal!