Not: Telefondân yâzıyorum imlâ hâtâlârının kusurunâ bâkmâyın (bütün a harflerine şapka koydum. malum hava soğuk üşümesinler :D)

İki gündür deli gibi düşünüyorum, ne yazsam diye… Malum okul yok ekşın da yok yazcak bi şey de yok.

Az önce de “yazacağım şeyi bulamadım” diye sesli biçimde haykırmışım farketmeden. Annem de direk cevap verdi:

“ne yazıcağını düşündüğünü yaz” Ne dediğini anlayana kadar uzun süre geçti :D Sonra aklıma yazacak konu geldi. Şimdi de karanlıkta telefon elimde onu yazıcam.

Ya da dur ya saat zaten 01.47 olmuş. Kitap okucam, yazıya yarın devam ederim :D

***

Bilgisayardan devam ediyorum.

Evet sabah oldu ve babam “saat ikide ananenlere gidiyoruz, kahvaltınızı yapın ben dışarı çıkıyorum” diyerek uyandırdı. Salon darmadağındı ve gece annemin “yarın çalışma var, erken kalkcam ben şimdi uğraşmıyım mutfağı sabah toplayıver” dediğini hatırladım. 5 dakika geçmeden düşünceler eşliğide uykuya daldım. Bi kalktım ki saat 12 olmuş. Telefon çalıyor, babam arıyormuş. Yoksa daha uyanmaya niyetim yok. “Annen demişti ama söylemeyi unuttum, beyaz çamaşırları çamaşırlığa seriver bir de kalmak için pijama falan alıp çanta hazırlıcakmışsın… Annen saat bir gibi arıcak zaten.”

“Allaaaaah!” dedim ben! Ne kadar iş var… Kahvaltı hazırla, evi toparla, temiz bulaşıkları yerlerine koy, kirlileri yerleştir, kahvaltı et vıdı vıdı vıdı…

Neyse burada oturduğuma göre hepsini yapmışım demektir :D Ama o nasıl bir tempoydu anlatamam :D Ellerim buz tuttu resmen bulaşıklar nedeniyle. Bir de iki tane portakal buldum. Sıkamadan edemedim. Taze portakal suyu gibisi yok!! Ama o elimi daha da dondurdu! O sırada babam tekrar aradı. Keyfi çattı herhalde 3′te gidelim dedi! O kadar boşuna mı acele ettim yaa diye içimden söylensem de “Tamam tamam olur…” dedim. Üçte evden çıkmamız lazım.

Çantaları hazırladım ve şu an yarım saatim boşa gitmesin diye yazı yazayım dedim. Köyde kuzenin interneti var ama hem oda çok soğuk hem de bazen modem gidip duruyor, ömür törpüsü…

Geleyim asıl konuya!

Sen ne saçma bir şeysin ey 15 tatil! Ne zaman geldin, nereye gidiyosun! Ya dur bi daha karpuz kesicez! Yaza kadar kal, son yaz tatili gelsin hiç okula gitmeyelim!

Saat 1′de kalkmaktan bıktım artık. 2 gün 8′de uyandım sonrası malum. Bir, bir buçuk hep o civarlarda uyanıyorum. Bir hafta kaldı tatilin bitmesine. Tam dinlenicez derken bitiyor bu ne yaa!! Hadi ben evdeyim, bir de uzaktan evlerine gelenler var, onlar ne yapsın!

Geçen gün kalemlerle tartıştım (bildiğin kalem) Aslıyla anlaşmamız vardı. O Korece harfleri ezberleyebilmek için (kore dili ve edebiyatı okumayı düşünüyor) 10 kere yazıcaktı. Ben de onun verdiği bir resmi çizicektim. Ama maalesef orası burası uymadı, kafa kocaman oldu vücut küçük kaldı. Karaladım ağlamaya başladım :( Canım hiç bir şey çizmek istemiyor artık. Yine de köye giderken yanıma defter kalem alsam iyi olacak. Belki sakin kafayla bir şeyler karalarım. Bu işler sabırla olur ama o bende yok maalesef!

Manga çevirisine başladım. İlk bölümü animeye uyarlanan bir manga vardı. Devamını çok merak ediyordum. Ben de hem ben okumuş olurum hem İngilizcem gelişir, hem de isteyenler mangasına devam eder diye 25 bölümlük bir çeviriye başladım. Bir bölümde yaklaşık 45 sayfa var ve bayağı uğraştırıyor. Tatilde ilk bölümü bitirsem güzel olacak. Burada yayımlıyacam bitince :)

Şu an babam bizim tabirimizle makyaj yapıyor. Aynanın karşısına geçer bütün parfümleri karıştırır, tıraş kolonyalarını sürer, krem falan… odadan bi çıkar mis gibi olur :D Ben parfüm sıkmaya bile üşenirim. Aslında bir yandan iyi yapıyorum, Ozon’a yazık ama dimi! :)

Neyse ben dişlerimi falan fırçalayayım, kol çantama alet, edevat ne varsa yerleştireyim (alet edevat= kitap, kulaklık, telefon, ruj vs vs…) Sonra da evden çıkalım! Geç kalmamız babamın en çok sinirlendiği şeylerden biridir! Bayanların da en vazgeçilmez huyu! :D

Kendinize iyi bakıın!

Ben: Sen de kendine iyi bak blog!
Blog: Bakmıcam işte :(( Beni yalnız bırakıp nerelere gidiyorsun sahip??
Ben: Hep senin yanındayım azcık da ananemi göreyim… Ben seni böyle bencil mi yetiştirdim! Hıığ! Hesap ver bana…
Blog: Tamam tamam kızma… Ama arada bana da bakarak ol. Yorum falan gelirse senden habersiz onaylamamı ister misin?
Ben: Yok yok aman diyim! Sen spam mı gerçek mi ayırt edemezsin şimdi, ben bakarım arada sana!
Blog: Ez sen beni ez…
Ben: Şaka şaka, ama ben onaylarım hem seni kontrole tmiş olurum, uslu dur!
Blog: Tamam tamam git hadi geç kalırsan baban kızıcak beni sorumlu tutucaksın!!
Ben: İyi hadi görüşürüz! Özle beni!
Blog: Sen de ekşınlar yaşa sonra gel bana anlat.
Ben: Olur olur. Hoşçakaaal!
Blog: Sen de sahip!