Merhaba okuyucum… Uzun zaman oldu yazı yazmayalı. En son yazımı 11 gün önce yazmışım. Çok özledim yazı yazmayı. Özlemeyi bırak bir sürü şey birikti. “Bu gün bunu da yazmalıyım, yeni yazıma şunu yazayım, ondan sonrakine şunu yazayım…” derken baktım ki içimi dökmem için baya yazı yazmam gerekiyor. Ona da zamanım yok. Ödevler falan derken iyice kasıldım bu aralar. Hayatım gerilim filmi gibi geçiyor, her an aksiyon: “Aycaaan, 90 adet matematik testi verdi hoca!” “Lanet olsun ahbap!” şeklinde replikleri olan Amerikan filmleri gibi…

En Son İzlediğim Filmler: ♥ Devamını Oku »

Ne çabuk büyüdüm be günlük… Yani ne biçim bir şey bu? Daha dün 1. sınıfa başlayacağım için çok mutluyken neden bu gün kendimi polinomlara küfür ederken buluyorum? Nerede kaldı o umutlu kız? Okula her gün başka bir hevesle koşturan minik kızı özledim ben. Sadece okul bölümünü. Şu an hayatım çok güzel, büyüdüğüm için belli kararları verebilecek durumdayım, aşk, iş blog hayatım iyi. Her şey mükemmel. Ama son zamanlarda okul iyice ağırlaştı. Daha yolun başındayım biliyorum. Bu yazıyı yazmamın amacı da kendime çek-i düzen vermem gerekmesi. ♥ Devamını Oku »

Merhaba değerli okuyucum :) Bu aralar yazamadığım için senden af dileyerek yazıma başlıyorum. Konu başlığı ilgi ve alakanı cezbetmiş olabilir. Belki ilk belki son kez bir yazımı okuyorsun. Canın sağ olsun :) Takip etmeni arzular ve hep sağlıcakla kalmanı dilerim. Evet :D Çok resmi bir giriş oldu ama düğün davetiyelerine gıcıklık olsun diye yazdım doğrusu, “bu özel günde hepinizi yanımızda görmekten mutluluk, onur ve kıvanç (tatlıtuğ) duyacağız” yazıyorlar ya, nefret ediyorum o davetiyelerden. Neyse konumuza geçelim. Kısa süre önce başımdan şöyle bir olay geçti. ♥ Devamını Oku »

Merhaba sayın sevgili, Türkçeyi yozlaştırmayan asil ziyaretçim. Salı günü yani okulun ilk gününden Dil Anlatım dersinde bir sunum ödevi aldık sınıfça. Herkes kafasına esen güzel bir konu hakkında sunum yapacaktı. Ben de internetle haşır neşir olmam dolayısıyla, yozlaşma olayına fena halde kafayı takmış bulunmaktayım. Bu nedenle bu konuyu seçip bir sunum metni hazırladım. Daha ezberlemem ve çalışmam gerekiyor ancak bunu yarına yani pazar gününe erteliyorum çünkü saatin körü oldu ben hala ayaktayım. Çok fena uykum var. ♥ Devamını Oku »

Merhaba, sayın ve sevgili ve değerli ve güzel okuyucum. Bayramda bir yerlere gide gele ve otobüste muavinlere “öğrenci” diye diye bu yazıyı yazmayı kafama koydum. Evet :) Arabada yolculuk yaparken falan yazı yazmak geliyor benim aklıma öyle bir şey yani :D İşte bu gün de canım yazı yazmak isteyince birden gözlerim karardı başım döndü, eski Türk filmlerindeki gibi ışığın etrafında gözlerim fır dönmeye başladı. Daha sonra birden ışık açılıp kapandı. Gözlerim kısıldı. Aklıma bu yazıyı düşündüğüm an saniye, salise olarak gözlerimin önünden bir film şeridi gibi geçti. ♥ Devamını Oku »

Bu gün babannemlerdeydim. Oradan yazıyordum bu yazıyı. Bilgisayar olmadığı için klavye yerine kalem tutuyordum.

Geleli bir gün bile olmadı ama ama çok önemli bir şey öğrendim. Öğrendim demek yanlış olur, fark ettim diyelim. Zaman denen şeyin ne kadar acımasız olduğunu, şu anın kıymetini bilmezsek ileride kullanacağımız en çok kelimenin keşke olduğunu, Vodafone’un sloganının çok doğru olduğunu; anı yaşamamız gerektiğini, Avea’nın da sloganının doğru olduğunu; hep oh be dememiz gerektiğini, Turkcell’in sloganı uymadı.. fark ettim işte çoğu şeyi… ♥ Devamını Oku »