Selam günlog.. ve tabii ki okuyucu! Nasıl oldu da o kadar süre geçti yaa, daha geçen gün okul açılmamış mıydı?? Tamam tamam o kadar da abartmayayım ama bayağı hızlı geçti. Haftaya son sınavlarım var (2 gün sonra) pazartesi başlıyor. Cidden iyi almalıyım bu sefer, yoksa tüm yaz huzursuz bir kız olucam.

Yazın kursa başlıyorum ^^ Bir çizim kursu bulduk fiyatı da uygun.. Umarım bana faydası olur ve ilk sene kazanırım grafik tasarımı.

Dün annemle kıyametler koptu. Çok sorumsuz ve düzensiz bir kızmışım ben, bilgisayardan başımı kaldıramıyomuşum :( Anneler gününde de onu çok üzmüşüm.

“10 dk dışarı çıkalım hadi, biraz dolaşırız..”

dediğinde bilgisayar başındaymışım ve kaç kere söylemesine rağmen “işim var benim” vıdı vıdı diye reddetmişim. Bunu bir de anneler gününde yapmam üstüne olmuş ve iyice içine atmış bu yaptığımı.
Pazar dünü de sevgilim ve arkadaşları olarak mangal falan yapıcaz toplanıp. Planlar yapıldı herkes hazır, asıl olaya geldi sıra. İzin faslına. Normalde sevgilimi tanıdıkları için sorun çıkarmazlar izin konusunda. Ama annem bu sefer inat etti.

“Beni kırıyorsun, 10 dk da olsa istediğim yere gelmiyorsun. Sen de istediğin yere gitmiceksin.” dedi. “Sürekli bilgisayardasın, çizim yapmıyorsun.. İlk sene kazanamıyacaksın. 240′ı geç anlından öpücem.. Ben saat kaça kadar çalışıyorum evle ilgilenmiyorsun.. Sabah benden sonra uyanıyorsun, akşam bilgisayardasın yüzünü bile göremiyorum.” diye söylendi durdu.

Bayağı da hak verdim aslında. Bizim okulda dişini tırnağına takıp test çözen sayısallar bile en yüksek 400 yapıyorsa ben böyle kuluçkaya yatmış tavuk gibi tünersem koltuğa, nasıl kazanıcam? Ayrıca çizim yapmak gibisi var mı ya, milleti ailesi zorluyor mühendis ol, sayısal oku diye.. Ailem bana “çizim yap” diye kızıyor. Aslında hiç söyletmemem gerek bunları.

Neyse işte, ağladım zırladım, annem işten gelince bilgisayara oturmama kararı aldım. Kitap okuyup çizim yapıcam, ders çalışıcam… Geleceğim için iyi bir aıdım atmış gibi hissediyorum kendimi :)

Annem de “naparsan yap git nereye gidiyosan” dedi. İstemeyerek izin vermiş gibi oldu ama 2 kişi dışarı çıkcak olsaydık neyse de 7 kişi toplanıcaz, “ben gelemiyorum” demek ayıp olurdu :/ Neyse bu seferlik böyle olsun :)

Ben de biraz çeki düzen vermeye karar verdim kendime. Son sınavlara da asılıcam ve yaklaşık 2 hafta yazamıycam. Ne olur dua edin benim için :) Önce çalışmam gerek tabii, sadece inşallah deyip kenara atılacak bir şey değil bu..

Bir de benden bir yaş büyük bir kız kitap yazmış, ilk iki yılı bizim okulda okumuş, şu an son sınıfta ve başka bir okulda. Çok kıskandım xD Ben de yazmak istiyorum aslında. Yazın başlıycam bakalım, Gülse Birsel tarzında küçük eleştiri ve mizah yazılarından oluşan bir şey yazmak istiyorum. Umarım olur :))

Bilgisayardan uzaklaşmak istiyorum biraz. Yazı yazamasam da çizim ekliycem. Bu arada bir önceki çizimdeki “çizimi değerlendir” bölümü hakkında görüş alabilir miyim? Yorum bölümü olarak mı kalsaydı yoksa şu haliyle (oylama sistemi şeklinde) iyi mi?

Bu arada istatistikleri paylaşayım:

pek beğenmeyenlerin bu kadar az olmasına çok sevindim ^^ diğerleri iyi şıklar zaten, çalışıp daha fazla geliştiricem emin olabilirsiniz!! :))

bu da şarkı:

Bu arada 19 Mayıs tüm Türk milletine kutlu olsun! Atamızı saygıyla anıyorum :))

sizi seviyorum, hoşçakalın!! :))

Selam eyalii! (eyy ve ahali kelimelerini birleştirdim!!) Ben geldim!! Hastalığı tamamen atlattım.. aslında atlatalı çok oluyor ama tam “işkence bitti!” derken dudağımda devasa boyutlarda bir uçuk topluluğu belirdi.. nasıl acı ve iğrençlik anlatamam. Onlar da geçti ve geldimm! Aretık gülebiliyorum, konuşabiliyorumm, yemek bile yiyebiliyorum! Dudaklarınızı sevin! Ben arada bir “ooyş! yerim seni, öyle uçuksuz kal! aman da aman!” falan diye iki üç tane patlatıyorum :D

not: yazı başlığı bulma konusunda çok sıkıntı çektim cidden yaa? :(( yorum bölümünden yazıyı okuduktan sonra bir başlık bulup “yazı başlığı bu olmalıymış!” diye söylerseniz, en beğendiğimle değiştiricem, “isimsiz yazı” başlığı yakışmadı oraya xD Evet çok üşengecim, başlık bile bulamıyorum nihaha :D

zuhaha xD yukarıdaki kedi, tam “nihaha!” der gibi, çok sevdim :D

Hastalık bitti, sınavlar çıktı ortaya ve ben apışıp kaldım! Ders çalışmamaya o kadar alışmışım ki sınavlara da çalışmıyorum artık. Bu nedenle yazın sınavlara mı giderim, hocanın insafına kalıp o mu geçirir bilmiyorum. O kadar çok zayıf var ki uğraştım ama sayamadım geçen gün :D

Dün gece bir üniversitenin bahar şenlikleri kapsamında çağrılan Atiye’nin konserine gittik sevdiceğimle!! Çok eğlenceliyli, bir tek sallayı söylemedi :( Olsun, yine de süperdi!

Haftasonu Avengers’a gideceğiz o yüzden çoook merak ediyorum! ^^ Sinemaya yakın, baya ünlü bir midyeci var… Yine midyelere bulanıp gelicem :D

21′inde sınavlar başlıyor ve ben hiçbişiii bilmiyorum.. Bu hafta gezdim, tozdum. Haftaya da birşeyler yapmazsam cidden hiç güzel olmuycak… Gülcem gülcem sonra bir anda “ne oldum” olcam.. Harekete geçmeliyim!

Bu kadar işte! Kendine iyi baak! :))

Böyle yazı başlığı mı olur deme.. 22-23 Nisanda neler oldu onları anlatacağım :D

Seelaaam bu arada ^^ Şuan şok fena hastayım yaa :( Boğazlar iflas etmiş, öksürük de fena.. Umarım en kısa zamanda geçer, hiç sevmiyorum böyle. Yediğin şeyden tat alamıyorsun, su bile miğdeni bulandırıyor. Kendine dikkat et, hadi kışın sıkı giyiniyorsun falan ama ilkbahar-yaz aylarında hiç çekilmiyor hastalık. Zaten sıcak, ateşleniyorsun daha da sıcak oluyor, ıyk kötü yani :D Düzgün giyin, terli terli su içme. Hadi annem :D

Öncelikle 22 Nisan’ı anlatayım.

22/04/12

O gün erkek arkadaşım ve arkadaşlarıyla birlikte ali ağa’ya gittik, hem de toplaşıp metroyla.. Allahım o metrodan in ötekine bin öldük resmen. Oraya 2 buçuk saatte vardık sanırım :D

İlk önce deniz kenarı kahvaltı ettik :D Hava azcık esiyordu ama deniz kokusu da bambaşka hani :P Sonra da sahile indik. Tabii inmeden önce günün assolisti olan midyeleri almayı unutmadık.

Tahmin et 6 kişi kaç tane midye almışızdır??

324! Neveet yanlış duymadınız :D Ve hepsi bitti tabii :D

Sahile inince attık kilimi yere, başladık muhabbete :D Uzun süre orda oturduk, fotoğraflar falan çekildi. Midyenin nasıl yapıldığına dair konuşmalar geçti, az iğrensek de yemeye devam ettik. Yok böyle bir gamsızlık :D

Sonra tekrar doluştuk aliağa’da oturan arkadaşın arabasına, geldik merkeze. Orada da midyeci buldular. Hey allahım, midem adını midye olarak değiştirdi resmen. İçim dışım midye oldu :D Oradan da yaklaşık 160 midye aldık. Acı soslu diye bir midye çeşidi varmış, karabiber bile sevmeyen biri olarak ağzım parçalandı, o nasıl acı :D (isot yesem ölücem demek ki :D) Yarısı normal, yarısı acılı aldık midyeleri. Arabaya doluşup sahilin başka bir bölgesine oturduk. (park vardı yanlış hatırlamıyorsam) Ne zaman kötü bir olay olsa S.  Halil Sezai gibi “çaresiiiiiz, umutsuuuuz” dediği için güldük baya :D Akşam da 6 gibi çıktık, sonra da eve döndüm ^^ Buyrun sizi fotoğraflarla tanıştırayım:

deniz kenarı kahvaltı ^^

kumlar, ayakkabı, ticaret gemisi ve deniz :D

23/04/12

23 Nisan’da da kardeşimin gösterisi vardı. Onu izlemeye gittik. Kareografiler hep aynı yaa, o ne öyle :D Geçen sene de farklı şarkıyla aynı hareketleri yapmışlardı.

Bazen insanlar aşırı düşüncesiz, nankör ve kıymet bilmez oluyor. Gürcistan’dan halk dansları topluluğu gelmiş. Genç çocuklar.. Harika dans ettiler. Kafkas tarzında diz üstüne düşme, yerde dizlerinin üstünde dönme gibi hareketleri vardı ve, gayet zor görünüyordu. Gelelim düşüncesizliğe, bu dansı o çocuklara nasıl taş zemin üzerinde yaptırabildiniz pislikler?! Çocuklar dansı bitirdiklerinde ağlıcak gibiydiler, pantolonlarının diz kapakları parçalanmıştı. Uzakta olduğum için tenleri zarar gördü mü bilmiyorum ama o çocuklar bunu cidden haketmemişti, en azından zemin ince bir halıfleks gibi bir şeyle geçici olarak örtülebilirdi. Yazık valla.. Gerçi yakında 23 Nisan da kutlanmaz.

Neyse işte, gösteri bitti. Oradan da pikniğe gittik. Top fobisi olan biri olarak ilk defa sayılabilecek kadar uzun süre voleybol oynadım ^^ Top her vuruşumda alakasız yerlere uçsa da kendimi iyi hissettim :))

Bir de dedemin “servis öyle atılmaz, böyle atılır!” diyerek bilmiş bilmiş öğretmeye çalışmasını ve attığı şeyin servisle alakası olmadığına çok güldüm :D Servisi kaçırmak denirdi onun yaptığına herhalde :D Top nedense bize değil dağa, bayıra – börtü, böceğe gidiyordu o atınca :D

Sonra da eve geldik, eve gelirken bayağı yorucuydu. Hava çok soğumuştu. Kollarımı yeni yeni hareket ettirebiliyorum. İlk kez voleybol oynayan birine göre normal sanırım :D

Bunlar da fotoğraflar:

damatcık xD

sarı ♥ yeşil

ağaçlar :)

Cidden ellerim titremeye başladı içerisi de sıcak ama üşüyorum ateşlenmiş olabilirim :) Annem de işte, kendi başımızın çaresinde bakıcaz artık. Bu arada ev süpürüp, merdivenleri yıkamam gerekiyor :) “şanslı olsam kız doğardım..” olayını bir daha düşün. Erkek olsam annem işe gitmeden önce yiycek bişiler hazırlardı ve tüm gün yatakta dizi izleyip film seyrederdim. Ayrıca saat beşten sonra da köye babannemlere gidicekmişiz. Araba zaten beni mahvediyor, şu an mahvolmuş durumdaysam arabaya binince mahv plus olacağım :D Neyse betnim daha fazla uyuşmadan kahvaltı edeyim :)

Bi de şarkı :)

not: yazı sabah dokuzda yazılmış olup resimler düzenlenerek akşamüstü beşte yayımlanmıştır. hoşçakalııın :)

Evet şu an bu soruyu merak ediyorum :D:D Cidden burada ne işim var gece gece??

+ Saat olmuş bir buçuk, yarın okul var. Yatsana kızım sen! Yaptığın akıllı işi mi hiç?? Cık cık cık!
- Off sana ne be uykum yok belki!
+ Belli belli göz kapaklarının ucuna halter bağlamışsın gibi zorla açıyorsun…
- Sus ya fena yaparım..
+ Yatsanaaaa..
- Suuus!

Bu yazı böyle devam etmez ben yatmaya gidiyorum millet. Yoksa cidden şizofren olucam :D

“Bu kadar mıydı yazı?? :S” deme, evet aynen öyle!! Bu da benim gecenin körü yazım olsun, az ve öz olsun :D Az ama öz değil. Hiç bi katkısı yok yazının maşallah, ne sana ne bana :D

Demek kiii neymiiş.. Bu yazı panelini açmadan önce “bidüşün”cekmişimmm… Mesajımızı da verdik hadi ben kaçar :D Yarın videolu yazı ile geliyorum! Evet başlığımız “videolu yazı” olucak çünkü yazıda video olacak. Beyin bedava…

Haaaauu (burada hanfendi esniyor) Evet cidden göz kapağımda halter falan olmalı ya daaa hani şu çizgi filmlerde hep bi kahramanın kafasına düşen demir bir şey olur ya :D Apağırdır, ne idüğü belirsiz :D Hani o kahraman dümdüz olur öyle ağırdır.. Ondan işte va…

Ya of ben neyden bahsediyorum-neler saçmalıyorum böyle..

Hoşçakal okuyucu ben yatar :D:D

(en az yarım saat yazı resmi ararım şimdi! of ama yaaağ! (5dk sonra) iyi bari tam 5dk sürdü! saçma bi resim olsa da o tuhaf poz veren kızımsı şeyi sevdim.. aman of bu sefer cidden gidiyorum)

Güle Gülee! :)))

Ne komik bir gün dimi?? Şaka günü :D Pek bi özelliği yok ama hepimizin “şakacı şirin” olduğu gün bugün sanırım :D

Size şaka yapacaktım ama yaratıcı bişi bulamadım, pek de üstünde düşünmedim. Zaman kavramına lanet ediyorum :D

Ben de wmaracı.com’un şakasını paylaşayım dedim. Ona kafa yorduk, güzel bi şaka oldu :D

Çoğu forum-site “hacklendik, sitemizi ele geçirdiler” gibi ezik ve kullanıcının güvenin sarsan şakalar yapsa da wmaracı bundan uzak durdu :D Buyrun wmaracı 1 nisan şakasını buradan görebiliyoruz (sadece 1 nisan 2012 günü aktif)

Geç kalanlar için bir de ekran görüntüsü koyalım:

“Peki neden?” yazısına tıklamalısınız :D

O sayfada yazan son maddeye koptum :D

Kandırdık!

Hiç yarıda bırakıp gider miyiz? :)

Bu şakadan sonra ne yapmak istersiniz?

• Forum anasayfasına gitmek isterim.
• Araçlara gidip kaldığım yerden devam etmek isterim.
• WM Aracının 500 TL değerindeki kitap çekilişine katılmak isterim!
• Bir bardak soğuk su alayım. <– puhaha :D

Foruma ana sayfasında da 2. şakamız var :D Ben 2. şakayı daha çok sevdim :D:D

♥ ♥ ♥

Bu arada 2. favori şakayı da geçen sene grupanya.com yapmıştı :D Çok yatarıcı olmuş bu da :D

Sağdan 3. maddeye koptum :D:D Kesin yapardık yani gitseydik :D

Bu şakanın ayrıntılı haline buradan ulaşabilirsiniz :D

♥ ♥ ♥

Babam da anneme “Kredi kartımıza binlerde lira faiz binmiş internetten baktım..” diye şaka yaptı :D Babam hemen “ben yarın şubeye gideyim olaylarına falan girdi yüreğine iniyodu :D Sonra 1 nisan dediler, kardeşimle planlamışlar. Ben bile yutmuştum :D

Google’dan da şaka bekliyorduk ama pek bir şey yapmadı sanırım. Şaka neden yapılır? Karşındakini şaşırtmak için. Aslında Google’ın şakası bu olabilir, herkes şaka beklerken şaka yapmamaları bir şaka olabilir! :D Sonuçta bizi şaşırtmayarak şaşırttılar :D Ne saçmalıyorum ben ya … :D

♥ ♥ ♥

Bu arada bugünkü YGS madurlarına geçmiş olsun diyerek yazımı sonlandırıyorum. #geçmiş 2 yazısını yazıcam inşallah ama ben de gereksiz bi dönem ödevi ile meşgulum :/

Şakalı günler! Aman diyim eşek, at v.b şakası yapmayın :D

Bu gün okula gittim, servisi kaçırmaktan son anda yırttım. Sonra eve geldim. Akşam oldu az sonra da uyucam.

Eğer son günlerin özetini yazmam gerekseydi, yukarıdaki gibi bir kısa paragrafçık, bütün yazı boyunca tekrarlanacaktı. Ben de dedim ki bari bi geçmişimden bahsedeyim. Napayım okuyucu, yazcak şey bulamadım :D Yazmayınca kasılıyorum da içim huzursuz oluyo :D

Bu arada sözümü tutamadığımın farkındayım. Bu yüzden “blog” diyaloğa katılmıyor. Küsmüş bana. Ben de ona “sayın blog kusura bakma ama nazını çekemem” diyor, kapak yaparak yazıma devam ediyorum.

Hadi başlayayım.

{bu seriler halinde bir yazı olacak, bu nedenle yarıda kesicem bu gün. ömür boyu anlatamam :D}

Küçücük bir köyde minik bir kız çocuğuydum. Babannemlerin evinde yaşardık. Annem, babam ve saz arkadaşları kışın zeytine yazın kiraza giderdi. Kübüş (gerçek adı kübra ben kübüş demişim küçükken, artık herkes kübüş diyor :D) yani babannemin yaşlı halası da bana bakardı..  O büyüttü denilebilir :) Bildiğin köy hayatı işte..

Ben aslında yaramaz bir çocuk değildim ya.. Sadece biraz erkek fatmaydım kabül :D Herkes eve giderdi ben gecenin köründe mahallede top oynardım :D  En son biri azarlayınca ya da annem çağırınca giderdim.. Şimdi öyle mi ya.. Zaman insanı ne çok değiştiriyormuş. Her zaman erkek fatma olarak kalacağımı sanırdım…

Düşünüyorum da o zamanları pek hatırlamıyorum.. (tekrar düşünüyorum) Aaa cidden hatırlamıyorum! Neyse hatırladığım bölümlere döneyim :D Babannemlerde yaşıyorduk dedim ama gel zaman git zaman bizim düzen bozuldu. Ben 9, kardeşim de 4 yaşındaydı. Babam çalışmıyordu. Babannemler, dedemler ona yükleniyor sırf gürültü, kavga oluyordu. Annem de kaç yıldır o evde yaşadığı için canına tak etmiş olarak dedemden ev istedi, ve bir yıl içinde tadaaaa! Köyden biraz daha şehirleşmiş bir yerde bize yetecek kadar apartmanın 4. katında bir evimiz oldu. Okulum, arkadaşlarım her şeyim gitti tabi.. Bir de köyden gelen kız olarak “geliyom, gidiyom” olaylarına ve gecelikle ekmek almaya gitme gibi rahat davranışlara son vermek gerekliydi :D İlk zamanlar “geliyorum, gidiyorum” için baya çalımıştım ama baktım millet benden beter, koyver gitsin dedim :D Doğal davrandım :D En iyisini yapmışım :D

Bir de köyde doğuştan hasta olan “Mine” adında çok cici bici sevimli bir arkadaşım vardı. Birbirimize çok benzerdik :) Ne yazık ki onunla da vedalaşmak zorunda kaldım, taşınırken beni en çok üzen de buydu sanırım…

Yeni okuluma (3. sınıf) kayıt olduğum ilk gün öğlenci olduğumu öğrenince ağlamaya başladım :D Ne akla hizmet bilmiyorum, ne güzel işte kızım sabahın köründe gitmiceksin okula.. Aklımdan zorum varmış :D “Ben köyde sabahçılığa alışmıştım amaaağ” sebebiyle ağlıyodum sanırım :D

Okula alışmaya başladığımda baktım ki bir arkadaş grubum bile olmuş :D Ne ara bu aşamalara geldim anlamadım… Sonra grupdaşlar bana “bizim sınıftan beğendiğimiz çocuklar var, sen de seç birini!” demezler mi! Allahım yaa! kızım bi durun yaa :D Daha ilkokul 3. sınıftasın bi lise 3′e geç :D Neyse ben de gözüme en şirin geleni seçtim işte (nerden bilebilirdim en odun olacağını) adını da “feriha..” öhm öhmm, “Cino” koydum :D

Sonra aradan biraz geçti, bizim sınıf beden dersindeyken ben de birkaç grupdaş arkadaşımla sınıfta nöbetçi kalmıştım. Bir tane artiz çocuğun defterinde adımı gördük :D “Ama yaağ” dedim.. Ben cinoyu seviyordum neden bu çocuk benim adımı yazmış kii.. Aradan kısa süre geçti, biz bununla sözde çıkmaya başladık. Peh peh.. bebişliğimize ölün :D:D *bu çocuktan bir daha bahsetmeyeceğim. (3. sınıf) çıktık , (4. sınıfta) ben ona ayrılmak istediğimi söyledim (notlarım kötlüşemeye başlamıştı :D:D). o tamam dedi. (8. sınıfın başı) onu hala unutamamıştım. bi gün beni sınıfın ortasında rezil etti ve nefretle ağladığımı hatırlıyorum. o gün onu unutmuştum. 3 yıldır görmemiştim, geçen gün gördüm* bu çocukluk aşkı da 8. sınfta, ağladığım gün bitti :D

Sallan yuvarlan 5. sınıfa geldik. O gün.. İçim nasıl sıkıntılıydı. “Bu gün bir şey var.. İçimde bi sıkıntı var.” demiştim arkadaşlarıma. “Bir şey yoktur lavaboya git” dediler, çözümünüzü seveyim.. :D
Eve geldim, hala geçmedi o sıkıntı.. Akşam yemeğinden sonra da aşağı komşuya indik. Babam işten gelmişti. Annemi çağırdı.. Beni ve kardeşimi çağırmamıştı. Biraz daha komşuda kalınca sıkılıp biz de çıktık eve. Annem “olamaz ya..” diye ağlayışını duydukça içim paramparça oldu. “Ne oldu?? Kübüş mü öldü?” dedim.. Babam bile ağlıyodu. İlk defa onu öyle görmüştüm. Annem beni karşısına oturttu. “Mine ölmüş.” dedi. Vücudum parçalandı sanki, 11 yaşındaydım. Mine benden 2 yaş büyüktü. “Daha çok küçüktü o ölemez, hayalleri vardı, öğretmen olacaktı..” dediğimi hatırlıyorum. Gerisini hatırlamıyorum. Kendimi banyoya kilitlemişim..

Neyse daha sonra devam ederim yazmaya. İçim bi fena oldu.. Her şey unutuluyor aslında.. Üzerinden 6 yıl geçti ama yazarken o günkü gibi hissettim.

Neyse üzgün bitirmiyim yazıyı :) Biraz fragman vereyim de sonraki yazıları merak edin :D

Dahaa…
* Hocalara artizlik yapmaya başlıcam.
* Bana bilgisayar alıncak.
* Liseyi kazancam.
* Şu anki sevgilimle tanışıcam ^^

Hadi sevgiyle kalın!!

Of ya havalar da ne kadar ısınmış.. klima bozuk, ufo kapalı ben öldüm sıcaktan.. Hala pofidik ev ayakkabılarımla dolaşıyorum :D Onları kaldırmanın vakti gelmiş :D

thumb photo from flickr: polaroid

Ohh yorgunluktan ölüyorum resmen! Sözde bugün okula gidip bütün gün millet provadayken kafama göre takılıp çizim vs yapıcaktım! Nerdeee… “Hadi provaya sen de geliyorsun!” diyerek beni de götürdüler. Üstüne üstlük H.’nin doğum gününü kutlayıp hediyesini bile veremedim.

Sabahtan akşam üç buçuğa kadar bilgisayar başında Ö. ile o slayt senin bu slayt benim koşturduk. Hanimiş şu fon müziği, nerdeymiş, burdaymış… Aaa çalmak için geç kalmışız vıdı vıdı.

Yemediğimiz azar kalmadı. Yaptığımız şey çok kolaymış gibi davrandı çoğu hocamız tüm gün.

En son genel bir prova yaptık ve bize vermeleri gerektiği halde kendi oluşturduğumuz listeye göre programı ayarladık. İnşallah pazartesi aksilik çıkmaz.

Eve geldim. Şofben değişcekti. Koridor sırf taş, kablo parçasından ibaretti. Ben de dayanamadım açtım süpürgeyi bütün evi süpürüp topladım. Yorgunluktan daha fena ölüyorum ama bu gece çok daha geç yatıcam yaşasıın haftasonları!! Aslında her gün okul olsa bile uyumam 2-3ü buluyo ama “kahretsin yaa uyanmama 4 saat kaldı ve daha uyumadım bile!” demem gerekmiyo :D (geç yatıcam diyorum ama gözlerim resimdeki gibi kapanıp duruyo :D)

Yarın 1tanemle gezmeyi planlamıştık ama annem arkadaşlarıyla vakit geçircekmiş. Kardeşin yalnız kalmasın dedi ve biz de planı iptal ettik :( Eşşek kadar oldu hanımefendi ama yalnız kalmıcakmış allah allaaah! Ama olsun :)) Pazar günü gitmeye karar verdik. Yarın da eğer aksilik çıkmazsa Aslı bize gelicek ve birlikte suju kareografisi çalışır koparız :D Eğer bu defa da “gelicem” deyip gelmezse iyice şizofren olucam haberi olsun :D

Bu arada değinmeden edemiycem. H.’nin doğum günü dedim de ordan aklıma geldi. Ben de okul zamanında doğmayı çok isterdim :) Ne bileyim ağustosta yazın sıcağında arkadaşlarını doğum gününe davet etmek zorundasın. Yoksa onlar kutluyo musun, kutlamıyo musun, evde misin… Nerden bilip de sürpriz yapcaklar? Bu konuda cidden çok gıcık oluyorum :D Bence bebekler gerekirse 2-3 ay daha bekleyip okul zamanı doğmalı :D

Herkes yarın çook güzel bir sabaha uyansın! Geçip giden her günden çok daha güzel bir sabaha… :)

sözümü de tuttum ayrıca hıh :D

Buraları eskiden dutluktu yaa..!

Öhm öhm.. Günlüktü yani. O gün ne yaşadıysam onu yazardım. Uzun uzun anlatırdım. Ama bir önceki yazının kısalığından ve artık “aa günlüğüme şunu yazayım” dediklerimin kısalığından fark ettim ki artık anı şeysine döndü. (bir yorumda da okuyucu bunu söylemişti. O da söyleyince bu düşüncemi tescilledim). Bundan sonra “şunu yazayım” dediğim şeyi o an not alıcam ve o gün bloga yazıcam. Söz söz söz! Kendime de söz, bloga da söz, sana da söz!

Blog: Hadi ordan yemezler, söz verip verip tutmuyorsun. Küstüm ben sana.
Ben: Ama öyle deme canım blogum… Senden özür dileyerek şu şarkıyı ithaf edeyim: Sorry Sorry! Bu sefer cidden seni boşlamıycam!
Blog: Hmm.. Öyle olsun bakalım. 2 haftadır yoksun. Benden sıkılıp başka blog mu açtın yoksa??
Ben: Yok öyle bir şey!! Niye sıkılayım senden fiyakalı ve sana özel bir kıyafetin var (tema) hem yıllardır bana arkadaşlık ediyorsun! Seni asla bırakmam…
Blog: İhihihi!! Bırakma beni zaten… Senden başka kimim var ki?? Okuyucular da olmasa ilgilenen yok benimle.
Ben: Tamam tamam bitanecik blogum benim. Hatırlatma kuruyorum bak. Unutmam ama haftada en az bir-iki yazıyla yanındayım artık!
Blog: Oleeyy! Eğer bi daha böyle ara verip yazmıcak olursan ve bi süre sonra hatırlarsan “bidusun.com”a girdiğinde çoktan gitmiş olurum.
Ben:  Heey! Sakın gitme bir yere… Söz dedik mi söz…
Blog: Piki ^^

Şu şımarık blog sustuktan sonra artık geçen iki haftayı anlatmaya başlayabilirim.

Blog: öhmm öhhm!

#buarada yazımın sonunda birkaç gün sonra Aslı’nın doğum günü olduğunu söylemiştim. Onun için küçük de olsa bir sürpriz hazırladık ondan bahsedeyim :) Aslı Kore Dili ve Edebiyatı bölümü okuyacağı için Kore, Koreliler, Korece ve en sevdiğimiz kore gurubu olan Super Junior onun için çok önemli :D Ben de bu 4′lüyü içinde barındıran bir sürpriz yapmamız gerekse ne olabilir diye düşünüp plan yaptım.

Öncelikle Super Junior grubundan Leeteuk’ın doğum günü partisi videosunu buldum ve tüm üyelerin “Saeng il chuk ha ham ni da! / Doğum günün kutlu olsun!” dedikleri videoyu müziğe çevirdim. Daha sonra da sırayla en sevdiğimiz şarkılarla birlikte belleğe attım.

Hediye olarak da internetten Donghae ve Heechul’un bu resmini poster olarak, Donghae’nin solo resmini de broş olarak bastırmıştım. Boşuna kargo parası ödemeyeyim diye kendime de bastırmıştım poster :D (jang geun suk)

Yukarıdaki resim benim biricik posterli gitarlı başucum oluyor :D Tabii yazın.. Kışın içeride uyuyorum. Sırf şu ikiliye uyanabilmek için bir an önce yaz gelsin istiyorum ya da soğukta donarak yatmayı göze alıcam kış geçmeden :D Gitar çalmayı bilmiyorum :( Öğrenmeyi çok isterim ve öğrenicem de…

Neyse o gün hediyeleri Aslı görmesin diye “servisi kaçırdım sandım” bahanesiyle bir önceki servisle gittim :D Sonra beden dersinde kantindeyken “lavaboya gidiyorum” diyerek kantinin arka tarafına geçtim ve doğum günün kutlu olsun şeysini başlattım. Aslının yüzündeki ifade öyle komikti ki :D:D Gözler fal taşı gibi açılmış “noluyo be?” bakışları. Sona ben pastayla (çaktırmayın hazır kek. öğrenciyiz biz bee!) içeri girdim falan… Çok harika bir gündü :))

Aslının doğum gününden bir önceki gün de birlikteydik. Bonamana kareografisini yapmaya çalıştık :D Terledik, öldük resmen :D Çok komikti :D Gataputa kısmında sorun var biraz :D:D

***

Her neyse işte… bu yazıyı burda sonlandırasım var :D  Damdan düşer gibi oldu ama neyse :D

Az önce saçlarımı yıkayıp canım süslenmek istedi :D Gecenin bir buçuğunda niyeyse bilmiyorum :D Kadınları anlamak imkansız der erkekler, doğrudur :D Bu arada “erkeklerin hepsi aynı” diye bir dünya yok :D Hepsi apayrı. Biri aşırı romantik, biri odun. Bunları ayırt etmek gerek :D

Sardım saçlarımın bir kısmını sonra da fön makinesiyle kuruttum. Açtım sardığım yerleri. Bi baktım gram tutmamış. Aynı pırasa saçlar :D Hatta pırasa da değil dalgalı olduğundan ne idüğü belirsiz :D

Ben de sinirlendim bıraktım :D En iyisi bu işi ehline yani kuaförlere bırakmak :D

Haydi ben kaçar. Glee diye bir diziye başladım onun 2 bölümünü izlicem :D

şift + D yanından hiç ayrılmasın –> :D

***

Yazıyı yazdım ve üstünden 4 gün geçti :D Hala yayımlamamış olduğumu farkettim. Çünkü tam yayımlıyacakken elektrikler gitmişti :D Ben de diyorum neden yorum gelmedi :D

Neyse işte, bu yazıyı yazdıktan bir gün sonra bir anda 1453′e gitme fikrini ortaya attık. Zaman makinemiz falan yok haa. Filmden bahsediyorum :D Sonra realist babam” önce yeni biten tüpü değiştirin” dediği için para harcamayalım dedik, hak verdik. Kuru kuru parka gittik. Parkta otururken bir şey farkettim. Güneş gayet güzel bir açıyla bakıyordu bana ve ben de poz verip gölgemi çekiyim dedim :D

(bacaklar çapraz, dol kafada kıvrılmış. böyle saçma bi poz)

***

12 Mart İstiklal Marşının kabulü için bizim okulda sıra bu yıl. Slayttır videodur düzenleme işlerini bana yıktılar :D Hatta tören sırasında arka taraftan müziktir felan feşman geçişlerini ben yapacak mışım mış mış… Yok öyle bi dünya! Hocaya söyledim başka birisi yapıcaktı sanırım :D

***

Geçen gün kardeşim güzelim klavenin USB bölümünü kırdı. Bilgisayarı ayağıyla açıyor ya yok böyle bi olay. Futbol oynuyor sanki. “Emine slaona girdii… Kasayı gözüne kestirdii… vee goool ayak düğmedeeee!!” yaptıkları spiker ağzından böyle anlatılır aynen. Dün de tam onu yaparken alt taraftaki kablosuz USB kaç dedi yamuldu. Biraz vurdum çarptım (her zaman işe yarar) taktık çalıştı. “Bir daha bunu ayağınla açma sakın!” dedim. Aradan 1 saat geçmedi tekrar bir “çaat” sesi daha! Melül melül bakmış sırıtıyor. Şartellerimi iyice attırdı. Bir tamirciye verdik ama olmucak diye korkuyorum.

***

Sabah annem yüz kere seslenerek uyandırmaya çalışsa da ben ık mık ettim o işe gidene kadar uyanmadım. Sonradan alarm çaldı uyanayım derken ne oldu bitti anlamadım, kapatmış tekrar uyumuşum yarım saat geç uyandım. “Eyvah!” dedim kalktım, ders programını yaptım. Giyindim. Anahtarı buldum. Para?? Para nerde!! Annem harçlık bırakmamış :D Sonra geçtim Netbook başına. Gitmedim okula falan :D Yarın 12 martiçin genel prova var. Hocalar okulda olmucak. Boş gibi geçcek. Yarın gidiyim o zaman resim çizeyim :D

***

Yarın bizim H.’mizin doğum günü ^^ Hediye almaya çıkacaktım ama para yok bende :D Annemi beklicem artık :D

Hadi ben kaçtım blog! Çok uzun oldu :D

***

Aaaaa bunu da yazmazsam çatlarım! Az önce kardeşimin arkadaşı geldi. Klavye zaten bozuk ekran klavyesiyle facebook’a birşeyler yazıcam diye uğraşıyo. Şifresini söylüyo sonra değiştiriyo!! Az daha gitmese parçalıcaktım valla. :D

Neyse kaçtıım!

aaa kriz geçiricem ama!

Yazılara başlık bulamıyorum yahu! başlık bulursam da yazıcak yazı bulamıyorum ne kadar tersim…

Neyse ben de “bu arada” diyerek aklıma gelen şeyleri yazıp derliyim öyle toplu bir yazı olsun bu bakalım hayırlısı :D

Son yazımdan itibaren baya zamna geçmiş… kar eridi, üstüne yağmurlar yağdı, güneş açtı, bir daha kar yağdı ama o tutmadı ohoo.

(bu arada mim var bi sürü! yazıcam ama önce şu hayatımı bi yazayım, unuttum sanmayın yakında yapıcam!)

♥ bu arada ♥

Okul açıldı diye çok üzülmüştüm ama bazen tatiller de sıkıcı olabiliyormuş. “15 tatil diye yazılır ışık hızı diye okunur” demişler birileri, doğru demişler. Ama olsun iyi ki de açıldı, aslı (en yakın arkadaş. dilimde tüy bitti artık anlayın yani aslı dedim mi en yakın! aferim!) ile okulda olmak çok eğlenceli. (sınavlara daha çok var iyi bari :D)

♥ bu arada ♥

Kısa süre önce Jang Geun Suk (Jang Keun Suk /Seok) ile tanışıp kaynaştığımı söylemiştim. Yani onu çok beğendiğimi ve yakından takip ettiğimi… Çıktığı programlardan, Asya Turlarına kadar bütün videolarını didikleyerek hakkında daha ayrıntılı bilgi edinmeye çalışıyorum. Birine hayran olmak güzel duygu! Cidden çok tatlı (ve daha bir sürü sıfat…) yaa ^^ Eridim bittim yine… Neyse geçelim :D

bu da en sevdiğim klibi (asıl mesleği oyunculuk)

♥ bu arada ♥

Hocalarımızdan bahsedeyim biraz. Onlar hakkında uzun bir yazı yazıcam ama içimden geldi :D Baya tuhaf hocalarımız var :D Özellikle Edebiyatçımız M.T baya baya komik bir adam. Şivesi de değişik olduğundan dedikleri ayrı bir etki yaratıp daha çok güldürüyor. Sevgili hocamızdan örnek gaf ve laflar geliyor şimdi monitörlere :D

“Ben sana ne zaman hakaret ettim beyinsiz!” (şu anda hocam :D:D:D:D)

“Bazı kendini bilmezler var onlar kendini biliyor!” (nasıl bir mantıktır bu :D:D)

Hoca kızdğı öğrenciye karşı kibar olmaya çalışıyor ama kendini tutamıyor :D

“Buraya gelirmisiniz LAN!”

Neyse buna da şükür :D Dil Anlatımcımıza geçeyim hemen. O da tuhaf bir kadındır. Çok süslü püslüdür, tuhaf kelimeler kullanır. Bkz: şahs-ı muhteremler, allahın saf kulu… Geçen gün de şöyle bir olay geçti:

Hoca: “Sınıflar arası defter alışverişi yok! Yakalarsammm…”

Sınıf: “Muck Muck…!”

bkz: tarkan :D koptuk :D

Matematikçimiz çok kafa adamdır, severim. Ne kadar zor sorsa da (belki de çalışmadığım içindir ama çalışanlar da sınavda apışıp kalıyor çoğunlukla) O da geçen gün sınıfımızın en gereksiz konuşan, dırdırcı ve karga sesli kızı M’ye ithafen bir soru yazdırdı defterimize aynen yazıyorum:

“M. katıldığı ana okulları arası emekleme yarışmasında 5 kişinin içinden son üçe girebilmesi için kaç farklı durum gereklidir?”

Cidden çözdük bu saçma soruyu ve M. “yaa niye böyle yapıyorsunuz hocaaağm!” diye daha da çok konuştu ıyy!

♥ bu arada ♥

Bir de öğle yemeğinde muhabbet ediyorduk. S. Zindan Adası diye bir film izlediğini söyledi, film hakkında bir şeyler anlattı.

O sırada H. “Haa o filmde Leonardo Da Vinci oynuyo demi? Titanikte oynayan hani…” demez mi!! Koptuk biz sonradan çaktık meğersem Leonardo Dicaprio’dan bahsediyomuş :D:D

♥ bu arada ♥

Otobüsteyiz, kardeşim meşhur komikliklerinden birini yaptı yine.

“Abla çocuğa bak arabadan hızlı koşuyo… (biraz düşündü) Ama araba koşmuyo ki :o” dedi ben koptum zaten :D

Şimdilik benden bu kadar :)

♥ bu arada ♥

birkaç gün sonra aslı’nın (en ya… anladın sen onu :D) doğum günü!! 70 milyonun önünce doğum gününü kutlamazsam olmaz! (sanki yetmiş milyon takipçim var! vay olsa ne havalı olurdu :D :D)

Doğum günün kutlu olsun tatlııım! Hep birlikte kalalım! Ömrümüzün sonuna kadar aynı anda aynı şeyi düşünüp birbirimizin gözlerinin içine bakalım ve gülmeye başlayalım! Hep böyle olsun! Aramıza kara kediler girerse boyarız onları beyaza dimi ama?? ♥

Nicee nicee yıllara inşallah :))

bu arada hey bunu okuyan! iyi kal, mutlu kal, hoşça kal… :D

not: hiç biriniz de uyarmadınız yazının adını yanlış yazmışım, yeni düzelttim :D (pudra, yerine purda)

Allahım, ne kadar da mesudum şu an! İlk defa böyle çok kar gördüm ya inanamıyorum!!! Yoksa bu purda şekeri mi?? Olamaz! Yok yok eriyo cidden… Hem bu kadar pudra şekerini kimse gökyüzünden gibi serpemez :D Kar kar, kesin kar!

Hemen terasa çıkıp kardan kadın yapmak istiyorum. Tamam bunun yoksulları, evsizleri de var o konuyu açmak hiç istemiyorum, çok üzücü :( Ama kar yağışının üstünden geçen 4 yılın üstüne buna sevinmek de benim hakkım ama yaa :)

Daha pek fotoğraf çekemedim ama balkona adımı yazdım ve yazı başındaki gülücüğü çizdim :D

Terasa çıkıp kartopu oynayıp, kardan kadın veya kardan çocuk yaparsak bol bol fotoğraf eklerim. Şu an evden pek bişi çekemedim :( Olsun ya yağsın da çekmesem de olur, görmek bile bi mutluluk!! :)

5 saat sonra:

Kardan kadın ve kardan dede yaptım! Kömür bulamadım, havuç bulamadım :( Ben de tasarımsal bilgilerimi kullanayım dedim :D

Kardan dede çok korkutucu oldu :D Küllerden göz yapmaya çalışırsam böyle olur. Kirlendi dedecik…