not: hiç biriniz de uyarmadınız yazının adını yanlış yazmışım, yeni düzelttim :D (pudra, yerine purda)

Allahım, ne kadar da mesudum şu an! İlk defa böyle çok kar gördüm ya inanamıyorum!!! Yoksa bu purda şekeri mi?? Olamaz! Yok yok eriyo cidden… Hem bu kadar pudra şekerini kimse gökyüzünden gibi serpemez :D Kar kar, kesin kar!

Hemen terasa çıkıp kardan kadın yapmak istiyorum. Tamam bunun yoksulları, evsizleri de var o konuyu açmak hiç istemiyorum, çok üzücü :( Ama kar yağışının üstünden geçen 4 yılın üstüne buna sevinmek de benim hakkım ama yaa :)

Daha pek fotoğraf çekemedim ama balkona adımı yazdım ve yazı başındaki gülücüğü çizdim :D

Terasa çıkıp kartopu oynayıp, kardan kadın veya kardan çocuk yaparsak bol bol fotoğraf eklerim. Şu an evden pek bişi çekemedim :( Olsun ya yağsın da çekmesem de olur, görmek bile bi mutluluk!! :)

5 saat sonra:

Kardan kadın ve kardan dede yaptım! Kömür bulamadım, havuç bulamadım :( Ben de tasarımsal bilgilerimi kullanayım dedim :D

Kardan dede çok korkutucu oldu :D Küllerden göz yapmaya çalışırsam böyle olur. Kirlendi dedecik…

Az önce Vişne Çürüğü’nün yazısını okuyup “bana gelmek için ne yazıyorlar acaba?” diye merak ederek blog istatistiklerine baktım. Bu yazıda da Google Hoca yoluyla saçma sapan şeyler arayarak sevgili bloguma gelen insanları anayım dedim :D Bakalım ne yazmışlar da gelmişler :D

Not: Kalın (pembe) renkle yazılmış şeyler cidden Google’da aratıp geldikleri kelime ve cümlelerdir. Bir önceki yazıdaki gibi herhangi bir şaka amacı güdülmemektedir :D

bidüşün, bidusun, bi düşün, bi dusun: Sağolun valla sadece siz gerçekten de beni bulmak için arama yapıyorsunuz, elleriniz ve klavyeniz dert görmesin :D
tatil bitmesin: Ben okula başladığımdan beri söylüyorum bunu. Google’da aramakla olsaydı bu işler ohooo!! :D
sanalikada neden konuşamıyorum: Bu senin sorunun kardeşim. Aç ağızını yum gözünü. Takma kafaya hadi bakalım, kış kış…
apaçi hanzoları ayakta: Bu konuda sana katılıyorum da, bunu arayınca ne bulmayı umuyordun be ablacım? Söyle o apaçi hanzolarına otursunlar ayaktalarmış yazık günah…
akşam yemeğine misafirim var: Ne arıyosun o zaman burda aa teyzecim, git yemek falan yap. Evi toparla :D
internette yapılacak ilginç şeyler: Şu an senin yaptığın şey yeterince ilginç zaten. Oyun oyna, blog tut, feysine bak falan yani. Ben ne biliyim ilginç şeyleri…
çok mu şey istiyorum: Ne istediğine bağlı.
telefonda nasıl konuşulur: Alo diye başlarsın lafa gerisi gelir zaten. Bunu da yapamıyorsan yaşama bence :D
böööö: Çok korktum! Amacın ne?
korkunç rüyalar oku: Vuuuv, macera mı istiyon len??
kudur beybi: İsmail YK Fan Clup burada, kaçıııın!
ne yesek acaba: Git buzdolabına bak a akıllı evladım benim. Google’da ne arıyosun :D İnternet karın doyurmaz hadi, mutfağa yallah :D
salak kızı giydir: Mal mısın? Git akıllı uslu kızları giydir, salak kızla ne alıp veremediğin var. Hem bırak kendi giyinsin, sen niye uğraşıyosun?
yakışıklı erkekler 14 yaş, 15 yaşında yakışıklı erkek fotoları: Azdınız mı bacım, ne bu yakışıklı merakı?
100 yıl sonra hayallerimiz: Sen önce şu 5 yılı bi atlat da 100 yıl sonrayı öbür dünyada düşünürsün bence :D
artık liseler kalkıyor: Keşkee…
ayaksız olanları düşün bide: Doğru söylüyosun… Yürüyüp, koşmak varken bu üzüntü niye?!
bana yazdıklarını zaten biliyorum, asıl merak ettiklerim yazıp sildiklerin: Ohooo, arabeske bağlamışsın abi git jiletle kendini, burada zaman kaybetme boşuna :D
ben dört dörtlük müyüm: Nota mısın sen kardeşim, 4/4′lük olucaksın! Kimse 4/4′lük değildir merak etme. Sen de değilsin.
betonla havuç kardeş mi?: Gerçek hayattaki beton ve havuç kardeş değil, bunu iyi biliyorum. Ama sanırım sen Çocuklar Duymasın dizisindeki karakterlerden bahsediyosun, o konu hakkında fikrim yok :D
bi grup var hepsi yakışıklı: Evet o grubun adı SuperJunior, bu yazımda anlattım onları, daha derinden inceleyebilirsin :D
bilgisayarım hayatim: Çok asosyal gördüm seni, biraz çık dışları hava al da gerçek hayat neymiş farkına var :D
bir kızın çeyizinde olması gerekenler: Hayırdır abla, evleniyosun galiba?? Bi çeyiz telaşı almış seni :D
bir genç kızın gizli defteri oku: Gizliyse niye okuyorsun kardeşim? Bırak gizli kalsın :D
bloglar takip edilir: Bence de çok haklısın… bak buradaki adreste takip ettiğim blogların son yazıları en başta olacak şekilde listeleniyor, belki işine yarar :D
böyle hayal etmemiştim: Gerçekler acıdır kardeşim.
bu mesajı 10 kişiye gönder hayalin gerçek olsun: Ne ayaksın sen, inanma öyle şeylere! :D
bugün ikinci yılımız: Biz de geçen ay kutladık 2. yılımızı. Bundan Google’a ne? Sana özel logo yapsın mı istiyorsun? Havanı alırsın :D
daraldığınız anlarda ne yapmalıyız: Balkona çık da hava al. Psikoloji blogu mu burası allaah allaaah…
değişik saat modelleririririri: Tamam değişik saat modeli arayabilirsin ama “ririri” yazarak bir yere varamazsın.
domuzlar ile ilgili espiriler: Hayvancıklarla ne alıp veremediğin var? Grip vakasını daha yeni atlattılar, bir rahat bırakın ya :D
deyişik masa tasarımları: “Değişik” olmasın o?
el yazısı ama şimdi yazıcam: Ne zaman yazarsan yaz, bana ne be! Yazı tahtası mı burası. Git kağıt kalem al yaz :D
en yakışıklı koreliler: Jang Geun Suk, SUJU, SHINee, MBLAQ, Lee Min Hoo… Daha sayayım mı? :D
erotik sloganlar: Ohooo! Burayı ne sandın sen oğlum? Edepli blog burası, ne arasın erotik slogan :D
gecmişte ben kimdim:  Muhtemelen bir hayvan, bitki falan olabilirsin… Ne biliyim ben aa! Falcı gibi mi görünüyorum :D
gerizekalı okul hikayesi dinle: Okul hikayesini anladım da onun bir de geri zekalısı mı oluyormuş?
günlük tecavuz: Afedersin ama burası Fatmagülün blogu mu?
herşey ayrımı yazılır: “her şey”i geçtim ama “mı” ayrı yazılır efenim…
hiç bulunmayan bir şarkı istiyorum: Hiç bulunmayan bir şarkıyı sen de bulamazsın. O yüzden hiç isteme daha iyi :D
koca karılar genç kız: Tabi yaa öyle…
korkunç bisikletler: Bisikletin korkuncu mu olurmuş? Bas pedala geç işte. Neyin tantanasını yapıyosun :D
lanet olası lig tv izleme yok mu: Amerikan filminden mi fırladın kardeşim! Bu ne asabiyet! “Hey dostum, lanet olsun sana! Canın cehenneme!” falan modlarına girmişsin :D
makina mühendisi korku filmi seyrederse ne olur: Korku filmi seyreden makine mühendisi olur :D Tövbe tövbe, iğrenç espri yaptırıyosun bana ayıp ama :D
neden sıkılıyorum: Limonsundur belki…
okudum unuttum: Bundan ders almalısın. Artık okuduklarını not al bi yere.
tahmin ettiğim kişi olmandan korkuyorum: Korku filmi mi çekiyoruz da haberim yok, az sonra çığlık filmindeki gibi telefonumu arayıp “Cindyyy!” falan mı diyceksin psikopat herif. Git başka yere!
tembel olmak bana çok yakışıyor yaa: Haklısın yaaaee, çalışmak da neymiş dimi oohh yat gitsin…
vay be mavi kalpli temalar: Mavi kalpli temayı analdım da “vay be!” ne oluyor orada :D
yürürken kendimi çok kasıyorum: Relaks ol ablam. Kafanda kitap mı taşıyosun? Bu ne stres?
çok abuk subuk şarkılar: Hangi kafadasın sen? Git insan gibi klasik müzik falan dinle ne biliyim, SUJU dinle. Abuk subuk şarkıyı napıcan?

Ne saçma şeyler aratmışsınız kardeşim ya :D:D Saçmayı geçtim, onları yazınca bu bloga nasıl ulaştınız? :D insanar böyle saçma şeyler aradığı sürece buna benzer yazıların devam etmesi muhtemel :D

Hoş kalın, çakallar! Ay pardon Hoşça kalın diycektim :D :D

Umarım şubat herkes için harika bir ay olur ♥

Son yazımda ananemlere gittiğimden bahsetmiştim. Şu an evdeyim (dün akşamüstü geldik) ve anlatmam gereken çok tuhaf bi olay var.

Cumartesi (2 gün önce) akşam 4 gibi ananemlere varmıştık (ananemlerin evi tek katlı bir köy evi) ve annem çalışıyor olduğundan 6′da servisle yanımıza gelecekti. Annem geldi, akşam yemeğini yedik. Biraz çizim yaptım. Kitap okudum. Bu zamana kadar her şey normal gidiyordu. Yatakları hazırladık biraz sonra yatıcaz. Saat yaklaşık gece 02.00.

O sırada  annem ananemin yeni kullanmaya başladığı telefonu eline aldı. (ananem telefon kullanmaktan pek anlamaz, mesaj atmayı geçin kimseyi aramaz da. sadece açar ve konuşur. kuzenim yeni telefon alınca eski telefonu ananeme kaldı.) “Anne dün bir mesaj gelmiş sana, okudun mu?” dedi annem. Anenem de “Ne anlarım ben kızım” diye cevap verdi. Sonra annem mesajı okudu:

“Hazır mısın?”

Biz biraz panik olduk kim bu diye, kuzenim  (erkek – 19 yaşında) de yanımızdaydı meraklandı. Hatta kardeşim “ananem biriyle kaçıyomuş” falan diye ortaya laflar attı. Baya güldük. Numara (0543)  ile başlayan hiçbirimizde kayıtlı olmayan bir numaraydı. “Numaranın birini yalnış girdi kesin, başkasına atıcaktı” falan dedik. Ananem de “deden görmesin yalnış anlar ama merak ettim kimmiş” falan deyince biz iyice koptuk. Annem de “İyi o zaman kimmiş bir öğrenelim.” dedi.

“Bir gün önce bu telefona “Hazır mısın?” yazan bir mesaj geldi. Kimsiniz?” yazıp yolladık. Sonradan pişman olduk tabii, gecenin köründe rahatsız ediyoruz. Kesin yalnışlıkla yolladılar. Keşke cevaplamasaydık falan diye…

5 dk ya geçti ya geçmedi telefon çaldı. Arayan, 0543′lü bir numara. %99 ihtimalle mesajı atan kişi…

Annem açtı telefonu ve sesi hoparlöre verdi. Şuna benzer bir diyalog geçti:

Annem: İyi geceler, bu saatte mesaj attık ama bir gün önc…
Yabancı: (kalın bir ses) Mesajda ne yazıyordu?
Annem: “Hazır mısın?” yazıyordu. Sanırım bir numarayı yanlış…
Yabancı: Başka bir şey yazmadığına emin misin?
Annem: Dalga mı geçiyorsunuz. Hazır mısınız yazıyordu diyorum. Neden böyle bir mesaj attınız?
Yabancı: Bu mesajdan veya şu anki konuşmamızdan başka birinin haberi var mı?

(adam ne bilsin, verdik höparlore sağır sultan duyacak.)

Annem hemen sesi içeri aldı

Annem: Hayır. Soruma cevap verir misiniz lütfen?? Gecenin bu saatinde  bu saçma soruları neden sorduğunuzu anlamadım. Mesajı yalnış yere atan sizsiniz, ses tonunuza dikkat edin.
Yabancı: Bazı şeyleri kurcalamamanız gerektiğini öğrenmelisiniz. Yalnış numara deyip geçmeliydiniz. Başınıza büyük bir iş aldınız. (saçma bir gülümseme sesi) Yakında görüşeceğiz. İyi geceler.
Annem: Ne diyosun sen manyak!?? Sakın kapatma…
(dııt dıııt dıııt)

“Sesi kalın geliyordu ama sanırım bir çocuk bizle kafa buluyor.” dedi annem tedirgin bir sesle. “Yakında görüşeceğiz falan… Haha… Çok saçma. Boşverin hadi yatalım artık.” diye ekledi ve merak içinde uyumaya çalıştık.

Sabah olmuş, her yer aydınlanmıştı. Annem, ananem ve kuzenim ağlamaklı bir şekilde konuşuyorlardı. Kardeşimi de uyandırdım. Yanlarına gidip “Ne oldu?” dedim. Son derece meraklanmıştım. Dünkü saçma telefon konuşmasını henüz atlatamamıştım anlaşılan…
“Kapıda…” dedi annem. “Evin dış kapısında bekleyen siyah bir araba var. İçinde de takım elbiseli adamlar. Pencereden içeriyi gözetleyip duruyorlar.” Aniden sıcak bir korku yayıldı bedenime. Gitmemem gerektiğini bile bile pencereye doğru yürüdüm. Arkamdan “Napıyorsun, yaklaşma pencereye!” bağırışları kopuyordu. Duymuyordum onları sanki, kendime hakim olamıyordum. Perdeyi araladım. Siyah arabanın bütün kapıları açıldı. 3 adam elindeki silahlarla pencereye doğrulttu ve ateş etmeye başladılar. Cam tuz buz oldu. Yere eğildim. Bahçe kapısından içeri giren siyahlı adamın ayak sesleri duyuluyordu. Evin giriş kapısı zorlanmaya başladı… kilide ateş etti biri…

***

Nereye gidiyo lan bu hikaye :S :D İyice aksiyona bağladım. Yok mesaj atmış, kalın sesli adammış :D Yok öyle bi şey :D Tamam  “Hazır mısın?” yazan mesaj gelmiş ananeme ama biz cevap falan atmadık. “Yalnışlıkla atmıştır biri, çok da fifi!” deyip yattık. Belki de bir suikastin, bir cinayetin emriydi bu mesaj!!! “Hazır mısın? O zaman çek tetiği” de yazabilirdi :D Ama biz umursamadık ve uyuduk. Sabah da ne siyah bir araba ne de eli silahlı adamlar vardı :D Maceradan uzak, yalın ve huzurlu bir hayat istiyorum. Böyle şeyler sadece hayalimde ve kitaplarda güzel :D

Not: Telefondân yâzıyorum imlâ hâtâlârının kusurunâ bâkmâyın (bütün a harflerine şapka koydum. malum hava soğuk üşümesinler :D)

İki gündür deli gibi düşünüyorum, ne yazsam diye… Malum okul yok ekşın da yok yazcak bi şey de yok.

Az önce de “yazacağım şeyi bulamadım” diye sesli biçimde haykırmışım farketmeden. Annem de direk cevap verdi:

“ne yazıcağını düşündüğünü yaz” Ne dediğini anlayana kadar uzun süre geçti :D Sonra aklıma yazacak konu geldi. Şimdi de karanlıkta telefon elimde onu yazıcam.

Ya da dur ya saat zaten 01.47 olmuş. Kitap okucam, yazıya yarın devam ederim :D

***

Bilgisayardan devam ediyorum.

Evet sabah oldu ve babam “saat ikide ananenlere gidiyoruz, kahvaltınızı yapın ben dışarı çıkıyorum” diyerek uyandırdı. Salon darmadağındı ve gece annemin “yarın çalışma var, erken kalkcam ben şimdi uğraşmıyım mutfağı sabah toplayıver” dediğini hatırladım. 5 dakika geçmeden düşünceler eşliğide uykuya daldım. Bi kalktım ki saat 12 olmuş. Telefon çalıyor, babam arıyormuş. Yoksa daha uyanmaya niyetim yok. “Annen demişti ama söylemeyi unuttum, beyaz çamaşırları çamaşırlığa seriver bir de kalmak için pijama falan alıp çanta hazırlıcakmışsın… Annen saat bir gibi arıcak zaten.”

“Allaaaaah!” dedim ben! Ne kadar iş var… Kahvaltı hazırla, evi toparla, temiz bulaşıkları yerlerine koy, kirlileri yerleştir, kahvaltı et vıdı vıdı vıdı…

Neyse burada oturduğuma göre hepsini yapmışım demektir :D Ama o nasıl bir tempoydu anlatamam :D Ellerim buz tuttu resmen bulaşıklar nedeniyle. Bir de iki tane portakal buldum. Sıkamadan edemedim. Taze portakal suyu gibisi yok!! Ama o elimi daha da dondurdu! O sırada babam tekrar aradı. Keyfi çattı herhalde 3′te gidelim dedi! O kadar boşuna mı acele ettim yaa diye içimden söylensem de “Tamam tamam olur…” dedim. Üçte evden çıkmamız lazım.

Çantaları hazırladım ve şu an yarım saatim boşa gitmesin diye yazı yazayım dedim. Köyde kuzenin interneti var ama hem oda çok soğuk hem de bazen modem gidip duruyor, ömür törpüsü…

Geleyim asıl konuya!

Sen ne saçma bir şeysin ey 15 tatil! Ne zaman geldin, nereye gidiyosun! Ya dur bi daha karpuz kesicez! Yaza kadar kal, son yaz tatili gelsin hiç okula gitmeyelim!

Saat 1′de kalkmaktan bıktım artık. 2 gün 8′de uyandım sonrası malum. Bir, bir buçuk hep o civarlarda uyanıyorum. Bir hafta kaldı tatilin bitmesine. Tam dinlenicez derken bitiyor bu ne yaa!! Hadi ben evdeyim, bir de uzaktan evlerine gelenler var, onlar ne yapsın!

Geçen gün kalemlerle tartıştım (bildiğin kalem) Aslıyla anlaşmamız vardı. O Korece harfleri ezberleyebilmek için (kore dili ve edebiyatı okumayı düşünüyor) 10 kere yazıcaktı. Ben de onun verdiği bir resmi çizicektim. Ama maalesef orası burası uymadı, kafa kocaman oldu vücut küçük kaldı. Karaladım ağlamaya başladım :( Canım hiç bir şey çizmek istemiyor artık. Yine de köye giderken yanıma defter kalem alsam iyi olacak. Belki sakin kafayla bir şeyler karalarım. Bu işler sabırla olur ama o bende yok maalesef!

Manga çevirisine başladım. İlk bölümü animeye uyarlanan bir manga vardı. Devamını çok merak ediyordum. Ben de hem ben okumuş olurum hem İngilizcem gelişir, hem de isteyenler mangasına devam eder diye 25 bölümlük bir çeviriye başladım. Bir bölümde yaklaşık 45 sayfa var ve bayağı uğraştırıyor. Tatilde ilk bölümü bitirsem güzel olacak. Burada yayımlıyacam bitince :)

Şu an babam bizim tabirimizle makyaj yapıyor. Aynanın karşısına geçer bütün parfümleri karıştırır, tıraş kolonyalarını sürer, krem falan… odadan bi çıkar mis gibi olur :D Ben parfüm sıkmaya bile üşenirim. Aslında bir yandan iyi yapıyorum, Ozon’a yazık ama dimi! :)

Neyse ben dişlerimi falan fırçalayayım, kol çantama alet, edevat ne varsa yerleştireyim (alet edevat= kitap, kulaklık, telefon, ruj vs vs…) Sonra da evden çıkalım! Geç kalmamız babamın en çok sinirlendiği şeylerden biridir! Bayanların da en vazgeçilmez huyu! :D

Kendinize iyi bakıın!

Ben: Sen de kendine iyi bak blog!
Blog: Bakmıcam işte :(( Beni yalnız bırakıp nerelere gidiyorsun sahip??
Ben: Hep senin yanındayım azcık da ananemi göreyim… Ben seni böyle bencil mi yetiştirdim! Hıığ! Hesap ver bana…
Blog: Tamam tamam kızma… Ama arada bana da bakarak ol. Yorum falan gelirse senden habersiz onaylamamı ister misin?
Ben: Yok yok aman diyim! Sen spam mı gerçek mi ayırt edemezsin şimdi, ben bakarım arada sana!
Blog: Ez sen beni ez…
Ben: Şaka şaka, ama ben onaylarım hem seni kontrole tmiş olurum, uslu dur!
Blog: Tamam tamam git hadi geç kalırsan baban kızıcak beni sorumlu tutucaksın!!
Ben: İyi hadi görüşürüz! Özle beni!
Blog: Sen de ekşınlar yaşa sonra gel bana anlat.
Ben: Olur olur. Hoşçakaaal!
Blog: Sen de sahip!

Selam eyy blog! Nabersin yahu? 3 asırdan beri yoktum (!) fark ettin mi? Tamam tamam şaka yaptım. 3 asır değil, 5 milenyum falan… (!!!) İyice abarttım :D Topu topu 23 gündür yazı yazmıyorum ama bana asırlar geçmiş gibi geliyor… Sen ne harika bir şeymişsin sevgili günlük! Seni çok seviyorum haberin olsun. Tamam tamam neyse, hemen şımarma :D

Son zamanlarda “vuhuu bunu hemen bloga yazmalıyım!” dediğim çok şey olmasa da, bi düşüneyim… (düşündüm) hiii! o kadar çok şey varmış ki yazacak! :o ne duruyorum hemen başlayayım… Yoksa boğaz köprüsü uzunluğunda bir yazı olacak bu. Aşağıya inmekten farenizdeki tekerlek eskiyecek, tekeri döndürdüğünüz parmağınıza kramplar girecek… yok yok abartıcılığım üstümde bu gün :D :D

Olayları sırasıyla yazıyorummm!

babam ve serçe parmağı :(

Tuhaf bir konu başlığı olsa da içeriğe en uygunu bu oldu. Babam geçen perşembe iş kazası geçirdi. Serçe parmağı çatlamış ve 1.5 ay alçımsı (plastik) bir şeyde kalması gerekiyor. Ben ona geçmiş olsun dedim ama bir de buradan diyeyim… Geçmiş olsun babacııım!

Bir de dün onu kızdırdım. Bu gün iş başı yaptı. On günlük dinlenmeden sonra (rapor almıştı) işe gitmek bayağı bir zor olacak onun için. İnsan evde kalmaya alışıyor ne de olsa.

Ben: Off yaa yarın okul var, her zamanki gibi erkenden kalkmam gerekecek yaa.. Dimi ne kötü?? (birkaç saniye duraksayıp) aaa bizim on beş gün tatilimiz vaaar doğru yaa!! ama size iş var tabi. tüh tüh tüh… ne vahim!

Babam: Başlıcam ama haaa! Tatil bitsin dalga geçmeyi gösteririm ben size…

Ben: Hahaha :D Sen yatarken iyiydi ama!

Şu an parmağında bir sorun yok. İnşallah kısa zamanda tamamen geçecek :)

kardeşim ve ben!

Uzun zamandır aklımda olan bir şey vardı… En kısa zamanda para biriktirip kardeşimle güzel bir gezmeye çıkayım diyordum. Tabii sadece ikimiz olalım istmeiştim. Genelde hep anne, baba, sevgili ile çıkılan gezmeye ilk defa kardeşim ile çıkmak bende büyük bir heyecan uyandırdı. O küçük olduğu için hiç birlikte bir yerlere gitmemiştik. Artık eşek kadar oldu yani. Bir zahmet gezelim…

Derken sonunda beklenilen para beni buldu. (bir şirket için afiş v.b çalışmalar yapmıştım.) “Yarın gideliiim!” dedik (yani geçen pazar) ve yattık kalktık yarın oldu (küçükken kardeşimle “falan yere gitmemize ne kadar kaldı?” olaylarını böyle hesaplardık) yola çıktık. İzmir’de EGS (park bornova) diye bir yer var. Oraya gidicez, plan bu. Ben yol iz bilmem ve ilk gittiğim yeri ikinci kez bulamam. Halbuki EGS’ye 4 kez falan gitmeme rağmen hiç yolu aklımda tutmamışım. Arabadan indik. “Nerde bu yaa!” dedik. Kardeşim akıllısı (!) “ilerde yaa ben biliyorum” dedi. İleri doğru yürüdük. Bir baktım yollar tenhalaştı. Buna bağıra çağıra “hani biliyodun saf!” diye diye geri döndük :D Taksici amcalara sorduk onlar gösterdi yolu. Tüm günün %70′ini kitap bakarak geçirdik :D Tabii bir de “Çizmeli Kedi” animasyonuna gittik. Çok komikti, sinema salonu kalabalık olduğundan bayağı gülme sesi duyuluyordu. Filme gülmesem bile arkamdaki çığırtkan kadının gülüşüne, gülmeden edemedim :D

Bütün gün “acaba para yetecek mi? :o” diye hesap yapmamdan kardeşime gına geldi :D Napiim yani, saçma sapan şeylere para harcayıp sonra otobüs parası da bitince yolda mı kalalım? :D

En son kardeşim winx, ben10, tom ve jerry dergilerine bakıp memnun olmayarak gidip bilim çocuk dergisi aldı! Bu da günün süpriziydi. Hayret ettim. Gider winx alır bu demiştim :D O gün ilk defa akıllıca bir iş yaptı. Buradan tebrik ediyorum seni kardeşim :D

Şimdi de kitap reyonunda aramızda geçen bir diyalog:

Ben: Notre Dame’ın Kamburu’nu mu alsam acaba?
Kardeşim: Ne anlatıyo ki bu kitap, ben anlamadım?
B: Ben filmini izlemiştim, çok duygusal. Bir tane kambur var falan…
K: Ahaha :D Dalga geçmsene..
B: Ne dalgası be?
K: Kambur değil, kalbur o!
B: Ne kalburu o ne?
K: Ekmek yapılan şeyin hikayesi işte. Damdaki kalbur.
B: Puhahah :D Manyak öyle değil.. Bildiğin kambur. Hani beli eğik olan. Notre Dame da yer adı olabilir. Okumadım. Ama kalburla ve damla alakası yok :D:D Bloga yazıyım da rezil ol!
K: Yaa! Yazmasan ölürsün zaten dimi!!

*Ekmek yapılan şey dedi ama ekmek de yapılmıyor aslında :D Babannem un elerken kullanıyor ondan görmüş, ekmek yapıyor sanmış :D

jang geun suk!

resim: you’re bautiful dizisinden – rolü: a.n.JeLL adlı müzik grubunun tuhaf mimiklere sahip olan lideri.

Son zamanlarda artan koreli merakım ile birlikte “seni seçtim pikaçuuu!” diyerek kendimi bu güzel yüzlü çocuğun fanı ilan ediyorum /sukkie deniyor onun fanlarına). Şu ana kadar sadece bir film ve bir dizisini izledim. Birincisi “You’re Beautiful” (güzelsin) dizisi, ikincisi de “Your’re My Pet” (evcil hayvanım) filmi. İkisi de cidden çok süper komik şeylerdi. İzlemenizi öneririm! Siz de seversiniz bence :) Kısa zamanda da “Baby and Me” adlı filmi ve “Mary Stayed Out All Night” adlı dizisini izlicem :)

boys over flowers

Boys over Flowers birkaç hafta önce başladığım bir kore dizisi. Çok iyi bir romantik komedi. Harika eğlenceli! Daha önce hiç kore dizisi izlemediyseniz bu diziyle başlamanızı öneririm. Çok ünlü ve sevilen bir dizi olduğu için alt yazılı olarak her yerde bulabilirsiniz. Zaten sadece tek sezonluk, 25 bölümcük ^^ Kırmayın beni de başlayın hemen, küserim vallaha :D Ben 11. bölüme geçtim heyecandan ölüyorum. Şu yazı bitsin izlicem hemen :D

bonamana dansı! kop kop

Aslı (bkz: en yakın arkadaş) dans konusunda oldukça iyidir ve çarşamba günü hocamızın “karne alacağınız gün, yani bu cuma günü okulda gösteriler olacak” dediği anda “keşke daha önce söyleseydiniz hocam, danslı bir şeyler yapardık!” demiş. Tabii hocanın “çok geç, her şey hazırlandı artık!” demesini bekliyormuş ama hoca “cidden bir şeyler hazırlayabilir misin! çok güzel olur!” demiş. Tabii bir telaş almış onu. 2 günde ne hazırlanabilir ki?? Aslının en iyi olduğu dans da bonamana dansıdır. (bonamana dansı ne yaa? diyenler buraya!) Aslı ilk önce tereddüt etmiş. “Acaba yapsam mı ki” diye. Hocaların ve bir sürü öğrencinin önünde dans etmek biraz tuhaf sonuçta. İnsan çekinir azcık :D Sonra o kendini yalnız hissetmesin diye ben de atladım. “Ben de yapıyım, ikimiz yaparsak tuhaf olmaz!” dedim. Sonuçta ne oldu! Biz dansa çalışmadık, zaten o gün de gösteri falan yapılmadı. İyi ki çalışmamışız boşa gitcekti :D

karneler

Sayısal loto gibi, onur belgeli bir karnem var ve mutluyum! Matematik, lise birden beri hep zayıftı zaten. Şu an da zayıf, ne değişti! Her şey aynı :D Olayları takmama konusunda üstüme yok :D Onur belgesini de hocaya İngilizce projesinde 2-3 aydır PC için yardımda bulunmamdan kaynaklanıyor, yoksa o belgeyi de rüyamda görürüm :D

***

budur be! oh sonunda içim rahatladı. her şeyi yazdım :D

Aklıma son bişi geldi. Geçen gün minibüsle eve geliyorum. Sıkış tepiş, oturacak yer yok. Tek koltuğa da genç biri oturmuş. Artiz bi tipi vardı. (artiz ne arar la minibüste?!) Saçlar enseye kadar uzun, düz ve açık kahve rengiydi. “bu kız saf saf bana niye bakıyo” demesin diye göz rengini kesemedim :D En son elindeki müzik aleti takıldı gözüme. Düşmesin diye sıkıca tutmuş olduğu bir Çello vardı (gitar da olabilir ama bayağı XXXL bir gitardı yani.). Minibüsten inenler gitara çarpıyor, çocukta hüzünlü bi ifade. Keşke böyle olmasa. Sanatçı onlar, çok değerliler. El üstünde tutulsalar, özel arabaları olsa demiştim içimden. Ne yazık ki sesimi kimseye duyuramadım. :)

Sanatçı ve sanat demişken mart ayını iple çektiğimi belirtmek isterim. Fragmanına bile koptuğum bir film geliyor karşınıza:

Tolga süper komik bir adam. Hepimiz el üstünde tutmalıyız bence. Sadece onu değil. Tüm sanatçıları.

Böyle komik bir fragmanla bitireyim yazıyı. Ciden bitsin artık iyice boğaz köprüsü kadar oldu. İnanmazsan ölç!! :D

Hoşçakaal!

Selaaam herkesee!

Evet yeni yıl esprisi yapmaya geldim. “1 yıldır yazı yazıyormuşum :O” Iyyk iğrencim :D

Kısa bir yeni yıl yazısı yazıcam şimdi. Belki de uzun bilemem :D Yazının gidişatına bağlı:

Öncelikle şehitler ve deprem nedeniyle pek iyi bir yıl geçirmedik. Bunu ilk başta söyleyeyim.

2011 benim için nasıl bir yıldı?

• Mesleğime kesinlikle karar vermiş oldum. (grafik tasarımcı olmak istiyorummmm!)
• Yazın 1tanemle gezdim tozdum ve bol bol kitap aldım. (okuma kısmına pek erişemedim. salak gibi sadece alıp kenara koydum. kışınsa “şunu bitirsem de şuna geçsem ya of zaman yok?!” diye yakınıyorum. ahh ahh!!
• Bir romana başladım ancak devamı gelmedi.
• Bir çizgi-hikayeye başladım ancak yine tembellik ettim kaldı öyle…
• Birçok saçma şey yapmışımdır :D
• Farkettirmesem de bol bol rezil olmuşumdur :D
• Üzülmüşümdür.
• Mutlu da olmuşumdur tabii.

Kısacası pek verimli bir yıl olmamış benim için. İnşallah önümüzdeki yılda daha çalışkan bir kızcağız olurum… :D

yeni yıl hayallerim:

• 1tanemli bir yıl olsun!
• çok çok çok güzel resim çizebileyim!
• istediğim bütün kitapları alabileyim ve bir çırpıda bitireyim!
• hiç bir zaman “neyse daha sonr yaparım bunu..” demeyeyim, o anda bitireyim.
• yazdığım bir hikayeyi artık sonra ulaştırayım! yeter be :D
• +100 ojem, rujum, ayakkabım ve elbisem olsun!
• yen menüdeki izleyici sayım 1000′e çıksın :D :D :D (ne kadar olmayacak bir hayal olsa da)

yazının bonusu:

Yazının güzelliği olarak 2 yıl önce yılbaşında kadeşimle aramızda geçen bir diyaloğu paylaşayım bari :D İki yıl önceki yeni yıl yazısından çaldım hihihi :D

Kardeşim: -Abla.. o bize neden hediye getirmiyor?
Ben: -Kim?
Kardeşim: -Hmmm… Adını unuttum… Heeh :) Hatırladım… Yılbaşı dedesi…
Ben: – Noel Babadan bahsettiğini söyleme? :))
Kardeşim: – Ayyy! Doğru :)
Ben: (Ben koptum zaten :) Yılbaşı dedesi? ahaha :) )
Kardeşim: – Neden bize hediye almıyor? Pelin’e her yıl hediye alıyor?
Ben: -Ama canım öyle değil o. P‘yi annesi ve babası kandırıyor. Kendileri hediye alıyorlar. Pelin de Noel Baba getirdi zannediyor. Bu çok kötü bir şey ama ilk yaptıklarında P çok mutlu olmuş. Sonra bu oyunu devam ettirmişler. Sakın ona söyleme tamam mı? Annesi veya babası ne zaman isterse söyler…
Kardeşim: -Ben de inanmamıştım zaten :)
Ben: – Öyledir… :))

Puhaha :D Yılbaşı dedesi :D

Geçen gün gittiğimiz Hediye Operasyonu filminde de böyle komik bir olay vardı. Onu da anlatayım aklıma gelmişkene. Yılbaşı Dedesinin (tamam tamam noel baba :D) yaşadığı bölgeden bir diyalog: (tam olarak filmdeki değil, hatırladığım kadarıyla)

- Telefonun yeni mi?
- Evet son model HOHO 3000…

Şu an size komik gelmeyebilir ama o zaman komikti ya.. gül ama küserim bak ^^

Vay be, bu blogdaki 3. yeni yıl yazısı olmuş. Bakalım daha kaç yazı yazıcaz…

İnşallah “Yavrılarım, bu sene bastonum kırıldı, yeni yılda yılbaşı dedesinden hediyem sihirli bir baston… artık akran olduk ama o benim için hala bir dede! heh heh heh :D” içerikli bir yazı yazdığım da olur… Yok ya ben yaşlanmak istemiyoruuum! :D

pembe pamuk helvalardan bulutlar, şekerlerden ağaçlar, balonlardan çiçekler, kola ve fantalardan evler, pipetten merdivenler, makastan ve kitaplardan da kuşlar olsun istiyorum. balıklar gökyüzünde yüzsün istiyorum. çok mu şey istiyorum?? ^^

hadi bu yazıya yorum olarak uçuk hayallerimizi yazalım.

ben yeterince uçtum zaten! bakalım benden daha yükseğe uçabilecek olan var mı :D

selam millet! aa uzun zamandır yokmuşum… yeni fark ettim. bir önceki yazımı kaldırdım. yakalayanlar bilir.. kısa süreli bi depresyon moduna girmiştim ama her şey düzeldi. (yeni bir şey çıkmaz inşallah!) :D

başlığın sonunda neden “kalp” yazıyor diye soran olursa şöyle diyeyim: ♥ işareti yaptım yazı tipi kabul etmedi :( ben de kalp yazayım dedim :D

yaklaşık 1 hafta önce (11.12.11)’de 1tanemle ikinci yılımızı kutladık! :)) gitmesi ve dönmesi yarım günümüzü alsa da Balçovaya gittik. Çok eğlendik doğrusu :)) Ama asıl amacımız Balçovaya gitmek değildi. İzmirli midye manyakları bilir, Konak’ta “Denizyıldızı” diye bir midyeci varmış, 1tanem “gidelim, gidelim!” diye tutturmuştu oradan biliyorum :D O gün sabah dokuz civarı gidip “Kaçta kapatıyosunuz?” diye sorduk. Sevgili (!) adamcağız bize “Bu gün pazar olduğundan gece 11, 12′yi bulur kapatmamız!” dedi ve biz de “oo süper!” deyip önce Balçovaya gitme kararı aldık.

Balçovaya varınca (varabilince) Kipa Cinebonus’tan sinema bileti aldık. Animasyon manyağı olan bir ikili olduğumuzdan Hugo kafamızı karıştırsa da Hediye Operasyonu’nu seçtik. Filmde yan koltuğumuzda oturan iki başıboş bücür çocuk (kesin anneleri rahat rahat gezmek için bunları sinemaya bıraktı) bi susmadılar allahım! Azarlasak da pek bi şey fark etmedi. Şunu öğrendim, eğer animasyona gidiyorsanız mutlaka en üst koltuklara geçin. Çünkü bücürler orta ve ön koltukları seviyor…

Sonra ben klişemi yapıp kitapçıya girdim ve sanırım yarım saat çıkmadım. Yazık kitaplarla arası pek olmayan biriciğim beni ne kadar süre bekledi bilmiyorum ama en son sıkıntısı yüzünden okunuyordu :D Ben de gözüme çarpan bir şey de olmadığından hemen çıktım :)

Oradan çıkıp Palmiye, Ege Park, Agora’yı dolaştık. Allaah allaah! İkimiz de dert yanmaya başladık. Ee burda bir şey yook! Ne Colin’s var ne bir mağaza var! Gidicek bir yer bulamayınca oturduk bi banka, “Keşke foruma gitseydik yaee!” falan diye hüzünlendik. Sonra gezinmeye başladık. Belki görmemişizdir diye. İlk önce Tiffany’i, sonra LC Waikiki’yi bulduk. İçimize su serpildi böylece… Bir adama “Şeeyy burda Colin’s var mıı? ^^” dedik bi umutla. O da “var!” demez mi! Uyuyomuşuz meğersem. Hemen bulduk Colin’si. Şunu da en son öğrendik. Agora 3-4 katlıymış. Bunu tam da eve dönecekken öğrenmemiz ne kadar güzel! Gitmeden önce alelacele de olsa bir bere, bir tunik, bir de şirin mi şirin bir kazak aldım. Giysi denemekten nefret eden ben, işimiz acele olduğundan denemeden alınca dünyanın en mutlu insanı oldum :D Siz yan menüye reklam verin ben daha çok tunik, daha çok kazak alayım! taam mı? :D (bkz: aç gözlü blogcu)

Balçova’dan hemen Konak’a geçtik. Denizyıldızını bulmak için akla karayı seçtik. (kafiyeli oldu) O kadar tenha ki, yanımda 1tanem olmasa ben orda korkudan altıma ederim. Bi sürü ne düdüğü belirsiz erkek mi arasın, meeoow diye çöplerden fırlayan kediler mi… Tam korku filmi sokağı yani. Gündüzki ışıklı mı ışıklı şipşirin sokaklar gitmiş, yerine “dehşetli mahalle” ortamı gelmiş. Ben böyle tırsarken bir topluluğa sorduk “Deniz yıldızı nerede?” diye. Adam bizi götürüyor bir yere ama ölücem korkudan. Tanımam etmem çıkarsa ordan bir çakı. “Çıkarın lan telefonu, cüzdanı” dese kendimi hemen 1tanemin arkasına atıcam (önüne geçip onu korumam gerekirdi dimi? ^^ ödlekliğin böylesi :D ) “Tuniğimi, şapkamı, kazağımı alma abi daha giymedim. Ama bunu ceketlerini alabilirsin!” diye bencillik yapıcam! :D Cidden bu sırada aklımdan geçen şey “keşke biber gazını yanıma alsaydım, salak kafa!” cümlesiydi.

Sonucunda ise sağ salim oraya varmış olsak da Denizkızı kapanmış :S Adam az laf yemedi bizden…

Yine de sokakta güzel midye satan bir adam bulup 100 tane midye aldık :D Gözümüz doysun yaa :D

Eve dönerken başımıza çok komik olaylar geldi :D :D Kendi kendimize rezil olduk :D Hatırladıkça gülüyorum ama yazmıyım o da bizde kalsın :D

Kısacası çok güzel bir gündü. Yazmayı ihmal etmiştim, işte bu da geçmiş ikinci yılımız yazısı olsun :D

♥ bu arada son olarak bakın size kimi çizdiiim! :)) umarım benzemiştir. kapak fotoğrafını esas alarak benzetmeye çalıştım. gözlerin rengi bir de dişlerden anlayın artık :D

ve geri kalan ger şey’i birkaç hafta önce bitirdim. kitap hakkındaki görüşlerimi de pembe kitaplığa ekledim ♥ :)

görüşmek üzereee ^^

korkutucu bir başlık oldu :D bırrr!

sadede geliyorum; blog ödülleri 2011′de kişisel blog kategorisinde yarışıyorum. sağdaki kutucuktan da görebiliyorsun :) geçen sene de katıldım fakat bir sonuç alamadım. ama yine de yılmadan bu sene de katılayım dedim :)

bu sene biraz daha farklı olacak gibi, herkes blogunda yazı paylaşmış “yarışmada ben de varım!” şeklinde. dedim dur bari ben de yazıyım, azıcık oy dileneyim :D şaka bir yana desteklerseniz çok sevinirim ^^

kayıt olduysanız ve giriş yaptıysanız yandaki kutucuktan direk oy ver tuşuna tıklayabilirsiniz.

eğer kayıt olmadıysanız, buradan kayıt olabilirsiniz. daha sonra buraya girip oy verebilirsiniz. çoook sevinirim, cidden teşekkür ederim ^^ vermiyosan da canın sağ olsun dimi ama… ödül ne onu bile bilmiyorum daha :D kazanmasam da olur :D

o kadar okudun bu yazıyı bari boşa gitmesin diyip mia’nın yazısına yorum yaptığım bir anımı buraya yapıştırıvereyim senin için :D başlıkla alakasız olucak ama neyse :D yeni bir başlık atayım :D

sarışın bisikletim…

ah ahh ahh bisikletler!! 8 yaşımdayken az kalsın ölecek olduğum sarı bisiklet geldi aklıma miacımm.
dur anlatayım: (her yorumumda bir anı anlatmasam ölürüm) :D

yaşım 8′di. gündüz arkadaşlarla sürdüm bisikletimi. harika bir gün geçirdim. eve geldim, bisikleti bahçeye koyarken bir şey düştü yere. para düşmüş gibi bir ses çıktı. aradım, aradım bulamadım neyin düştüğünü. sonra unuttum gitti.

akşamüstü de annemlerle bir yere gidicez. bisikletimle geleyim diye tutturdum. bizim mahalleyi geçtik, pedallara asılmış adeta uçuyordum yolda, ki arka tekerlek geride kaldı. nasıl korktum anlatamam. sonra bisikletin arka tarafı yere sürtüp yavaşlamaya başladı derken dengeyi kaybettim bi devrildik bisikletle… mini takla :D herkes koştu falan ama öldüm sandım sadece bir sıyrlıkla atlatmışım.

öğlen yere düşen şey de arka tekerleği bisiklete sabitleyen vidaymış :)

***

vidaları ve frenleri kontrol etmeden hiçbir bisiklete binmeyin! görüşürüüz, bir dahaki yazımda hocalarımı çekiştiricem. onların çizimleriyle uğraşıyorum. çizim destekli bir dalga+komedi yazısı geliyor yakında :D

Oleeeyy ^^ Mim başlattım! mutluyum, huzurluyum ve yazma şevkiyle doluyum!

Hadi mime geçelim… Mimimizin konusu “*** istedim!” Hayatımızda hep olmasını istediğimiz şeyleri yazalım. Canınız nasıl isterse öyle yazın. Yeter ki mimin içinde istekleriniz geçsin! Gelecek zaman ya da geçmiş zaman kipiyle yazmak serbest… Başlıyorum… (heyecanlandım.. ^^)

şu an çok beğendiğim bir şarkı çalsın istedim :D

imkanım varken gerçekleştireyim bari :D

pembe saçlarım olsun istedim :)

tamamını boyatsam hande yenere dönerim. uçlarına attırayım dedim, izin vermediler. “hadi hadi nolur nolurrr!” diye ısrar ettim ve biraz yumuşattım. üniversitede (kazanabilirsem?!?) saç uçlarım pembe olacak yupppii! :D farkındayım tem ergen istekleri bunlar… ama engel olamıyorum kendime, kusura bakmayın :D

rüya gibi bir sevgili istedim :)

içkisi, sigarası, fanatik takım tutkusu, arabesk şarkı merakı ve daha nicesi olmayan bir sevgili istedim… hiç ummadığım bir yerde ve hiç aramadığım bir anda buldum! bilgisayar sevdası çok fena ama onu da normal seviyeye indiricez! :D (sanki ben hiç bilgisayar manyağı değilim!) aman aman (tahtaya vurulur, kulak çekilir, muck atılır) nazar değmesin sakın!!

pembe bi kitaplığım olsun istedim!

doğum günü hediyem bu olacaktı sözde, ama kimse almadı. babam alıcam diye söz verdi, almadı.

kıpkırmızı bir rujum olsun istedim :)))

dudaklarıma sürünce taşmayacak, dişime hiç bulaşmayacak ve gün boyu güzel görüneceğim bir kırmızı rujum olsun istedim. yaratılmışsa öyle bir şey haber verin bana çabuk! :D

hep ama hep paten kaymak istedim :)

ben küçükken kuzenimin pembeli siyahlı patenleri vardı. mansada otururlardı ve çok sık gidemezdik onlara. ama ben her gittiğimde tahta kapılı kilerlerini açıp o patenlere sarılırdım. bir kere denedim. büyük geldi :/ kuzenim benim paten aşkımı fark edince “büyüyünce senin olsun söz” dedi. nasıl mutlu oldum anlatamam. aradan uzun zaman geçti. ben büyüdüm, minik ayaklarım da yeterince büyüdü diye düşünüyordum. yine onlara gittik. tahta kapıyı araladım. bu sefer gözüme küçük göründüler, tabii büyümüştüm. benim yanımda paten de neymiş k :P denedim… olmadı. zorla da olsa soktum ayağımı biraz ilerliyeyim dedim, sıktığı için kıpırdayamadım. çıkardım petenleri ayağımdan. bahçelerindeki büyük salıncağa oturdum. bir daha da asla paten giymedim.

ama az önce sevgilim: (…) birlikte buz patenine gidelim (…) demez mi??

bi heyecan, bir gürültü!! bu kadar olur. çok mutluyum yupppiii ^^ düşüp bir yerimi kırmam inşallah!

anormal bir düğün istedim :D

takıların bankamatikle takıldığı, orkestra yerine medya playerdan “şimdi yürütülüyor”un çaldığı ve DJ olduğum bir düğünüm olsun istedim. gelinlik hiç kabarık olmasın, saçlar su dalgası olsun. taze papatyalardan bir tacım ve ayağımda en rahatından bir konversim olsun istedim. (ergen kafası) yıllar sonra olacak! yoksa evlenmem :D (bankamatik kısmını es geçebiliriz, duruma göre…)

***

Mimlerin vol2′si olur mu bilmiyorum ama bu yazının olabilir :D aklıma gelmiyor şu an! geldikçe yazarım :D

Benim isteklerim öyle devasa şeyler değil ama mutluluğun küçük bir parçası bunlar :)

Mimlenenler: Mavi, Mia, Peren, QueenE, Pembe Kereste, Luna, Liseli, Huzursuz Ruhum, Aloha ve tabi ki bu yazıyı okuyup da “ayy ben de yazıcaamm!” diyen herkes doğuştan mimlidir haberiniz olsun :D

Umarım herkesin en çok istediği şey bir an önce gerçekleşir :)